529 [ SimSimi ]

posted on 07 Aug 2012 03:17 by secretpat3 directory Fiction
เป็นส่วนหนึ่งของวิชาเขียนบทที่ผมลงเรียนนะครับ 
แต่เนื่องด้วยงานเยอะมาก สอบด้วย เลยไม่มีเวลาเขียนเยอะ
เรียกว่าปั่นเลยก็ได้เพราะคืนเดียวเสร็จ 555
 
ยังไงอ่านแล้วก็ลองแนะนำมาได้นะ
เพราะยังต้องแก้อีกหลายรอบ อันนี้เป็นแบบ Outline เฉยๆ หวังว่าจะชอบกันนะ
ปล. ตอนท้ายๆจะเห็นว่า จบไวเว่อ จะไปส่งไม่ทันละ 555
แว้นออกจากบ้าน 20 นาที ไปส่งทันเวลาเสี้ยงวิสุดท้าย
ปล. อาจจะพิมพ์ผิดเยอะด้วยนะ มันรีบจริงๆ 
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
 

ฉากบ้านของแชมป์ในช่วงเช้าตรู่ พร้อมกับเสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านที่กำลังดังลั่น ภาพตัดมาที่ห้องนอนของแชมป์ ขณะที่แชมป์กำลังนอนงัวเงียตื่นจากเสียงกริ่งโทรศัพท์อยู่บนที่นอน เสียงกริ่งโทรศัพท์เงียบลงและเสียงของแม่แชมป์ก็เข้ามาแทนที่ แชมป์กลับมานอนนิ่งอีกครั้ง จากที่เหมือนจะตื่น เมื่อแม่ตะโกนบอกว่า “ตื่นได้แล้ว ไปโรงเรียนวันแรกก็สายแล้ว ไม่ไหวเลยลูกคนนี้” แชมป์ได้ยินดังนั้นก็สะดุ้ง ลุกขึ้นนั่งบนเตียงและเอื้อมหยิบดูนาฬิกาที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาดู  แต่ก็พบว่าความเป็นจริงนั้นยังเช้าอยู่ แชมป์ทำหน้าเซ็งเหมือนกับว่าโดนหลอกอีกแล้ว จากนั้นจึงหงายหลังกลับลงไปนอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง เหมือนพยายามจะนอนต่อ แต่ก็นอนไม่หลับ จึงลุกขึ้นตื่นแทน

 

ภาพตัดมาที่โรงเรียน แชมป์ในชุดนักเรียนตัวใหม่ กำลังเดินไปเข้าแถวอย่างใจเย็น และใส่หูฟังฟังเพลงอย่างสบายใจ แต่อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง วิ่งเข้ามาชนกับแชมป์อย่างที่แชมป์ไม่ทันตั้งตัว ทำให้แชมป์ล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น ในขณะที่แชมป์กำลังเจ็บและสำรวจหาบาดแผลอยู่ ผู้หญิงคนนั้นก็พูดอะไรสักอย่าง ซึ่งแชมป์ก็ไม่ได้ยินชัดเจนนัก ด้วยความที่โกรธแชมป์จึงชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้น และกำลังจะต่อว่า แต่เธอคนนั้นกลับวิ่งจากไปเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แชมป์นั่งงงไปชั่วขณะ ก่อนที่ “วิน” เพื่อนของแชมป์จะมาทัก แต่แชมป์ก็คงยังไม่ได้ยินเหมือนเดิม จนวินดึงหูฟังออกจากหูของแชมป์ และถามว่ามานั่งทำอะไรตรงนี้ ไปเข้าแถวได้แล้ว จากนั้นทั้งคู่จึงลุกและวิ่งไปเข้าแถว รวมทั้งเด็กคนอื่นๆในบริเวณนั้น ที่รีบเร่งไปเข้าแถวที่บริเวณหน้าเสาธงให้ทัน

 

หลังจากเข้าแถวที่หน้าเสาธงเสร็จ แชมป์และวินก็ไปเข้าห้องน้ำก่อนจะขึ้นห้องเรียน ทั้งคู่คุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่จะไปเข้าแถวระหว่างที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ แชมป์รู้สึกเซ็งกับแผลที่เกิดขึ้นจากการที่ถูกชน แชมป์เป็นแผลถลอกเล็กน้อยบริเวณมือข้างซ้าย ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นอะไรมาก แต่แชมป์ก็บ่นอยู่พักใหญ่ จนทั้งคู่เดินไปถึงห้องเรียนของพวกเขา

 

แชมป์และวินเดินเข้าห้องเรียนทางด้านประตูหลังของห้อง ในห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงนักเรียนคุยกัน อย่างสนุกสนาน บางคนก็เป็นเพื่อนที่คุ้นหน้าคุ้นตา ส่วนบางคนก็เป็นนักเรียนใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามา ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แชมป์และวินเดินตรงไปยังโต๊ะที่อยู่หลังสุดฝั่งหน้าต่าง ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทั้งคู่จะต้องมานั่งตรงนี้ ซึ่งวินได้เอากระเป๋านักเรียนมาจองไว้ตั้งแต่เช้าแล้ว เสียงของเพื่อนๆในห้องยังคงดังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งครูประจำชั้นเดินเข้ามาในห้อง นักเรียนต่างพากันวิ่งกลับไปยังโต๊ะประจำของตัวเอง พร้อมกับเสียงที่เงียบลงอย่างรวดเร็ว  นักเรียนทุกคนสวัสดีคุณครูอย่างที่ไม่พร้อมเพียงกันนัก คุณครูแนะนำตัวและบอกให้นักเรียนทำกิจกรรมร่วมกัน เพื่อเป็นการรู้จักกับเพื่อนใหม่ นั่นคือการให้เขียนชื่อเพื่อนๆในห้องลงในกระดาษให้ครบภายในชั่วโมงนี้ ในห้องเรียนเริ่มกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง ในขณะที่แชมป์ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะ และมองหาเพื่อนเก่าที่ตนรู้จัก แชมป์ก้มหน้าก้มตาเขียนชื่อเพื่อนในห้องลงในกระดาษอย่างรวดเร็ว จนก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง บอกว่าตัวเองชื่อ “ส้ม” และถามแชมป์ว่าชื่ออะไร แชมป์ตอบกลับไปพร้อมกับเขียนชื่อ “ส้ม” ลงไปในกระดาษของตนเอง ส้มยังพูดต่อไปอีกว่า ขอบคุณมากนะสำหรับเมื่อเช้า แชมป์สงสัยในคำพูดของส้มจึงก่อนที่เงยหน้าขึ้นมามองส้ม แต่ส้มก็เดินไปเสียแล้ว แชมป์ยังคงมองตามส้มอยู่ จนส้มเดินกลับยังไปนั่งที่นั่งของตน ที่อยู่บริเวณหน้าห้องฝั่งติดกับประตู และส้มก็หันหลังกลับมาคุยกับเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหลัง ทำให้แชมป์ได้เห็นใบหน้าที่สวยและน่ารักของส้ม ทำเอาแชมป์ตาค้าง และตกหลุมรักตั้งแต่ได้เห็นครั้งแรกเลยทีเดียว แชมป์ยังคงจ้องมองส้มอย่างไม่ละสายตา วินกลับมาที่โต๊ะและทักแชมป์ แต่แชมป์ยังคงไม่มีการตอบสนองต่อวิน วินจึงทักแชมป์อีกครั้ง แชมป์จึงรู้ตัวว่าวินกำลังคุยกับตนอยู่ วินชี้ไปทางหน้าห้องฝั่งติดประตู และพูดชมเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งว่าน่ารัก แชมป์จึงถามกลับว่าหมายถึงส้มรึเปล่า วินจึงบอกว่าไม่ใช่คนที่วิ่งชนแชมป์เมื่อเช้า แต่เป็น “นัน” สาวที่สวมแว่นดูเป็นเด็กเรียน คนที่นั่งอยู่ข้างๆ แชมป์หันมามองหน้าวินด้วยความสงสัยในคำพูดของวิน และถามวินกลับไปว่าส้มเป็นคนที่วิ่งชนกับตนเมื่อเช้า? วินพยักหน้าเป็นการตอบรับ และทำหน้าสงสัยในคำถามของแชมป์เช่นกัน แชมป์ตอบกลับมาว่า “อ่อ” พร้อมพยักหน้าเล็กน้อยเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว และก็กลับไปเขียนชื่อเพื่อนในกระดาษของตนต่อ เหมือนกับว่าไม่มีเรื่องค้างคาใจกับผู้หญิงที่วิ่งมาชนเมื่อเช้าแล้ว วินจึงแซวแชมป์ว่า เมื่อตอนก่อนเข้าห้องบ่นไม่หยุด พอเห็นหน้าถึงกับไม่บ่นสักคำ สงสัยจะได้รับวิตามินซีไปเต็มๆ แชมป์ทำเป็นไม่สนใจ แต่ใบหน้ากลับยิ้มไม่หุบ

 

แชมป์นั่งมองมือซ้ายของตัวเองที่ไม่หลงเหลือรอยแผลอยู่แล้ว แชมป์ยิ้มเล็กๆให้กับความหลังของตนกับส้ม วินที่รู้ถึงการกระทำของแชมป์จึงแซวแชมป์ว่า จะดูอีกนานมั้ย แผลก็หายไปนานแล้ว แชมป์จึงตอบกลับว่า “ถึงแผลจะหาย แต่ใจก็ยังต้องการคนรักษา” 

วินจึงตอบกลับไปว่า ทำมาเป็นปากเก่ง ไม่เห็นจะเข้าไปจีบส้มสักที แชมป์ยักไหล่กลับพร้อมกับเบ้ปากเพื่อเป็นกสรบอกว่าไม่สนใจ แต่หลังจากนั้นแชมป์ก็หันไปมองส้มที่ยั่งอยู่หน้าห้องด้วยความถอดใจ เพราะความจริงแล้วแชมป์ไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยกับส้ม

 

(มีคำพูดบรรยาย) แชมป์ยังคงได้้แต่มองส้ม และยังไม่กล้าเข้าไปคุยกับส้มสักที แชมป์เรียนรู้ชีวิตประจำวันของส้มจากการสังเกตุอยู่ห่างๆ และก็ได้รู้ว่าทุกๆกลางวัน เมื่อส้มกินข้าวเสร็จก็มากินไอศกรีมที่ร้านแรกที่ติดกับโรงอาหาร และทุกๆเย็น ส้มจะไปนั่งเล่นคอมพิวเตอร์ที่ห้องคอมพิวเตอร์ / เป็นภาพแชมป์ที่คอยสังเกตุส้ม ว่าส้มทำอะไร ไปที่ไหนบ้างอยู่ห่างๆ มีฉากที่เดินผ่านไปมา สะดุด หรือเดินชน เพราะมัวแต่ดูส้ม

 

ที่ห้องคอมพิวเตอร์ ขณะที่แชมป์กำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์และแอบมองส้มอยู่นั้น ก็มีรุ่นพี่คนหนึ่งเดินเข้ามาถามว่าอยากจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์รึเปล่า แชมป์ตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง และหันไปมองส้ม แชมป์ตอบตกลงและคิดว่าส้มเองก็คงจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์เช่นกัน แชมป์ยังคงแอบมองอีกครั้ง เมื่อพี่คนดังกล่าวเข้าไปถามส้มที่นั่งอยู่อีกฝั่งว่าจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์รึเปล่า แต่แชมป์ก็ต้องผิดหวัง เพราะส้มปฏิเสธการเข้าชมรมอย่างง่ายดาย แต่ก็ถือว่าเป็นโชคดีของแชมป์ ที่จะได้เข้ามาใช้ห้องคอมได้อย่างไม่มีพิรุด

 

ภาพตัดมาที่ถนนในโรงเรียน แชมป์และวินกำลังลงมาจากตึกเรียนเพื่อจะเดินไปโรงอาหารเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน  ซึ่งก็เช่นเดียวกันกับส้มและนัน ที่เดินนำมาก่อนหน้านี้แล้ว วินจึงรีบเดินเพื่อให้แชมป์ได้อยู่ใกล้ชิดกับส้มมากขึ้น และก็พยายามให้ใกล้ขึ้นไปอีกโดยการแอบผลักให้แชมป์ไปชนกับส้มที่เดินอยู่ข้างๆกัน แต่วินผลักแชมป์แรงเกินไป ทำให้ส้มล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น ด้วยความตกใจวินจึงดึงแขนแชมป์และวิ่งไปจากตรงนั้นเพื่อไม่ให้ส้มและนันเห็น แต่โชคร้ายที่นันเห็นว่าเป็นแชมป์ที่ชนส้มล้ม

 

แชมป์และวินมานั่งที่ศาลาฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านไอศกรีมเจ้าแรกที่ติดกับโรงอาหาร วินขอโทษที่พยายามจะช่วยแชมป์แต่กลับทำให้ทุกอย่างมันดูแย่ลง ซึ่งแชมป์ก็ไม่ได้โกรธอะไรวินเลย วินยังคงชมนันว่า “สาวแว่นน่ารัก อยู่ไม่ขาดปาก” ทั้งคู่คุยกันไป ขณะที่ต