"ห้อง 1"

จากใจครู

(ต่อหน้านักเรียนห้องอื่น) : ห้อง 1 อะหรอ เก่ง ขยันเรียน มันเป็นเด็กดีกันทุกคนแหละ เวลาทำงานก็ออกมาดี ไม่ได้เหมือนอย่างพวกเธอ เรียนก็ไม่เรียน ยังเล่นเสียงดังอีก

(ต่อหน้านักเรียนห้อง 1) : อย่านึกนะ ว่าตัวเองเก่งแล้ว ยังมีคนอีกเยอะแยะที่เก่งกว่าเธอ ห้องเธอเวลาทำกิจกรรมอะไร ไม่เคยจะไปทำกับเค้า ถึงทำก็ทำหน้าไม่พอใจ ครูสอนห้องอื่นยังดีกว่าพวกเธอซะอีก ถึงแม้เค้าไม่รู้เรื่องเค้าก็ยังทำตาม แต่ดูพวกเธอสิ ไม่มีความกระตือรือร้นในการทำกิจกรรมแม้แต่น้อย ก็เธอมันเก่งแล้วหนิ ครูมันไม่ต้องสอนแล้ว ยังไงพวกเธอก็สอบกันได้หมด แล้วครูก็เดินออกห้องไป

(ต่อหน้าครูที่สอนห้อง 1) : มันไม่ตั้งใจเรียน คุยกัน บ้างก็หลับ ไม่ก็เอางานอื่นขึ้นมาทำ โอ๊ย ไม่อยากสอนมันแล้ว

จากใจนักเรียนห้องอื่น

(สายศิลป์) : ห้อง 1 อะเหรอ โอ๊ย เก่งจะตาย มันไม่เหมือนกุหนิ กุมันเลว เรียนก็ไม่เก่ง งานก็ทำออกมาไม่ดี ทำไงได้ กุไม่ใช่ลูกรักเหมือนมึงหนิ

(สายวิทย์) : ห้อง 1 ก็เก่งนะ มันก็เก่งอ่ะ แต่ยังไงมันก็เป็นลูกรักของครูอยู่ดี เรามันก็แค่เด็กวิทย์ธรรมดาๆ จะไปสู้รบตบมืออะไรกับพวกมันได้

จากใจครูกิจกรรม

(ตอนเลือกไป) : ห้อง 1 นี่แหละ มันพูดแล้วฟังรู้เรื่อง ไม่ดื้อ ไม่ต้องไปปากมาก

(ตอนไปจริง) : โอ๊ย ทำไมลุงลังอย่างงี้ ครูผิดหวังกับพวกเธอมาก ปากก็มาก ยังทำกิจกรรมออกมาได้ไม่ดีอีก

แล้วคุณเคยคิดบ้างไหมครับ ว่าเด็ห้อง 1 จริงๆแลวพวกเขาเป็นยังไง

จากใจผมเอง

ทุกคนในห้อง 1 รู้ตัวอยู่เสมอว่า อยู่ห้อง 1 และรู้ยิ่งไปกว่านั้นว่า "กุมาอยู่ห้อง 1 ได้ไงวะ" เด็กห้อง 1 ไม่ได้เก่งไปซะทุกวิชาหรอกครับ บางคนเก่งเลข บางคนเก่งเคมี บางคนเก่งภาษาอังกฤษ และโดยรวมแล้ว ไม่มีใครเก่วิทยาศาสตร์เลย ถ้าถามตามตรงว่า ใครชอบวิทยาศาสตร์บ้าง คงมีน้อยคนที่จะยกมือขึ้นรับได้อย่างมั่นใจ

ผมอีกคนครับ ที่ไม่ชอบวิทย์ และอังกฤษ ผมชอบเลขมากๆ เป็นวิชาที่เรียนแล้วรู้เรื่องที่สุด ผมเข้าใจในตอนแรกว่า

- สายวิทย์คณิต คงจะเรียนวิทย์และเลขมากเป็นพิเศษ ส่วนวิชาอื่นๆ ก็จะน้อยลง ในขณะที่เลขอังกฤษก็จะเน้น

- เลขและภาษาอังกฤษ และวิทยาศาสตร์ก็จะลดหลั่งลงไป และ

- อังกฤษกับภาษาต่างประเทศ ก็คงจะเรียนเลขน้อยวิทย์น้อย แต่เน้นไปทางด้านไทย อังกฤษและสังคม

ซึ่งความจริงแล้ว สายวิทย์คณิต เรียนวิทย์ทั้ง ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ เลขทั้ง เลขพื้นฐาน และเลขเพิ่มเติมซึ่งเท่ากับศิลเลขอังกฤษ และเรียนภาษาอังกฤษ เท่ากันเหมือนกับสายอื่นๆ และยังเรียนไทย สังคม และอื่นๆ เมหือนกับสายอื่นๆไม่มีผิด

ส่วนในวิชาเพิ่มเติมที่ศายอื่นได้เลือกเรียนกัน แต่สายวิทย์ได้ลงเลขกับวิชาวิทย์แทน สรุปแล้ว สายวิทย์เรียนมากที่สุด และไม่มีเวลาว่างเลย

(กิจกรรม) ห้อง 1 ได้ไปตลอด ไม่ว่าจะงานใดๆ ทั้งยังเป็นกรรมการอีก แทบไม่มีวันใด ที่จะนั่งเรียนกันได้ครบทั้งห้อง ทุกคนมีหน้าที่ ไม่ว่าจะเป็นกรรมการ ช่างฟ้อน นักร้อง อย.น้อย และอื่นๆอีกมากมาย

จากใจเด็กห้อง 1

ห้อง 1 ไม่ได้มีดีอะไร วุฒิภาวะก็เหมือนเด็กอายุ 17 ทั่วๆไป  ก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนกว่าใครเค้า และก็ไม่ได้เก่งอย่างที่ว่าๆกันด้วย การบ้านก็ลอกกันทุกวัน ไม่เคยคิดจะทำเองด้วยซ้ำ ในห้อง มีคนที่มีหนังสือคีย์ อย่างน้อย วิชา ละ 5 เล่ม พูดได้ไม่เต็มปากหรอกครับ ว่าผมอยู่ห้อง 1 วันๆผมก็หลับดึก ตื่นสาย ไม่ได้ดีอะไร กลับจะเลวกว่าห้องอื่นด้วยซ้ำ คุณเคยไหม เด็กห้อง 1 กลับบ้านกัน 2 ทุ่ม ซึ่งก่อนหน้านั้นทำเป็นไปเรียนพิเศษ แต่จริงๆ กำลังไปเที่ยว ไปดูหนัง ไม่ก็นั่งเล่นเกมกันอยู่ ไม่เคยสังเกดบ้างเหรอ ทำไมเด็กห้อง 1 เล่นเกมเก่งๆ กันทั้งนั้น ? ไม่เคยสงสัยบ้างเหรอ ห้อง 1 ทำไมแต่งตัวกันแรงๆ หลายคนก็ทำการปลดปล่อยกันไป และเมื่อไม่นานมานี้ ก็ไปกินเหล้ากันมา (ข้าวไม่กินนะคร๊าบ)  ครับ เด็ห้อง 1 เข้าห้อง สาย และสายเอามากๆ ส่งงานก็ช้า และช้ามากๆ ในขณะที่เพื่อนผมอยู่ห้อง 5 กำลังรีบทำงานเพื่อส่งงานให้ทันเวลา แต่ผมที่อยู่ห้อง 1 กำลังนั่งเล่นเกม แล้วค่อยเอาไปส่งหลังวันกำหนดส่งงานถึง 1 อาทิตย์ ต่อหน้าครูทั้งหลายอาจบอกว่าห้อง 1 ดีมาก แต่ต่อหน้าห้อง 1 ห้อง 1 โดนด่าทุกคาบ และโดนด่าเสมอว่า อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง ว่าตัวเองรู้แล้ว เลยทำเป็นไม่ตั้งใจเรียน

ผมก็อยากจะบอกให้ครูเปลี่ยนความคิดเหมือนกันครับ ว่าผมไม่ได้เรียน แล้วผมจะรู้เรื่องมั้ย ผมอาจจะเข้าใจอะไรได้เร้ว แต่ถ้าหากครูไม่สอน แล้วผมจะรู้มั้ย ถ้าผมเก่งผมคงไม่ต้องมาเรียนแล้ว ทำงานเลยดีมั้ยครับ ? ยิ่งคุณครูทั้งหลายปากไม่ตรงกับใจ ก็ยังทำร้ายและทำลายจิตใจของเด็กห้อง 1 มากขึ้นเท่านั้น ผมไม่ชอบการจัดห้องที่สุด โดยเฉพาะเรียงเก่งไม่เก่ง คุณคิดหรือว่า เด็กไม่เก่งจะพัฒนาตัว แล้วคุณคิดหรือว่าเด็กที่เก่งอยู่แล้วจะพัฒนาตัวไม่ให้ได้ตกไปอยู่ห้องล่างๆ อยากบอกว่า พวกเราเด็กห้อง 1 เป็นยังไงก็เป็นอย่างงั้น คนเกือบครึ่งห้อง ที่บางคนผมคิดว่า่จะเก่งกว่าผม ยังถูกย้ายห้องไปอย่างไม่น่าเชื่อ หายสิ่งหลายอย่างทำให้เราต้องเปลี่ยนห้องกันไป แต่คุณไม่สามารถวัดได้หรอกนะ ว่า ห้อง 1 มันเป็นเด็กเทพ คุณลองมาอยู่กับเด็กห้อง 1 สิ อยู่ให้ได้ตลอดเวลานะ คุณจะรู้ซึ้งเลยว่า เด็กห้อง 1 กับเด็กห้องห่วยที่สุดมันก็ไม่ได้แตกต่างกันซักเท่าไหร่ อยากถามว่ากินเหล้าสูบบุหรี่ มีมั้ย มีครับ หลายคนด้วย ถามว่าส่งงานมั้ย ช้ามาก ถามว่าเล่นเกมมั้ย โอ๊ว ข้ามวันก็ยังมี และเรื่องการอ่านหนังสือหล่ะ ทำกันบ้างรึเปล่า ผมก็คงตอบไปว่า ขนาดการบ้านยังไม่ทำกันเลย จะเอาเวลาที่ไหนไปอ่านหนงังสือทบทวน

เรียนมาทั้งเทอมเด็กห้อง 1 ไม่ได้อะไรหรอกครับ นอกจากเรื่องนอกเรื่องที่ครูทั้งหลายพูดกันในห้อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องฮาๆ การวิภาควิจารณ์ครู เรื่องการเมือง และ อื่นๆอีกมากมาย เด็กห้อง 1 มักไม่พอใจเสมอเมื่อโดนด่า แล้วครูก็หนีออกห้องไปเฉย เพราะเด็กไม่ตั้งใจ เรียนไม่มีความพร้อมในการเรียนในแต่ละครั้ง และไม่มีจิตใจที่มุ่งมั่นในการเรียนรู้ ผมก็อยากจะไปดูเมหือนกันครับ ว่าห้องอื่นเป็นอย่างห้องผมบ้างรึเปล่า แล้วถ้าเป็นเหมือนผม ทำไมครูถึงสอน แล้วทำไมห้องผมต้องทำมาเป็นงอน เดินออกห้องไป แล้วให้นักเรียนไปง้อ มันไม่ใช่เรื่องครับ 

ก็ทำไงได้ เด็กห้ง 1 หน้ามันดูเคลียดๆ มั้งเลยได้มาอยู่ห้อง 1 เนียะ เรียนก็ใช่ว่าจะรู้เรื่อง แถมโดนด่าอีก ว่าอะไรกัน เด็กห้อง 1 นะ ทำไมไม่รู้เรื่อง ต้องรู้เรื่องสิ ด่าเสร็จก็สอนต่อ แล้วก็ไม่อธิบาย เอ่ เจริญครับ ผมก็โง่ดักดานมาจนถึงวันนี้ เด็กห้อง 1 ชอบการเรียนครับ การเรียน ที่มีเนื้อหา ไม่ใช่มีแต่ผลงาน ที่ทำออกมาเพื่ออะไรไม่รู้ เพื่อความสวยงาม เพื่อคะแนน เพื่ออะไรกัน แล้วความรู้หล่ะ อยู่ตรงไหน คุณสอนผมมาบ้างไหม ครั้งหนึ่ง ห้อง 1 โดนด่าเรื่องการอ่านธาตุว่าไม่มีเซ็นเอาซะเลย มันจะไปยากอะไร ครับยากมาก ผมโง่นะขอบอก แล้วอีกอย่าง ชอบเข้าใจว่าเด็กห้อง 1 ไปเรียนพิเศษมารู้เรื่องหมดแล้ว ทั้งที่จริงไม่ได้เรียน ถึงเรียนก็ไม่ได้รู้เรื่องไปกับชาวบ้านเค้าด้วยซ้ำ เพราะชาวบ้านเค้าเรียนไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่เรายังคงย้ำเท้าอยู่กับที่ไม่ได้เดินไปไหน ครูก็ไม่เคยจะสอนอะไรใหม่ๆ เลย และถึงแม้ว่าครูจะสอนมาแล้ว แต่ก็ไม่เข้าอยู่ดี ทำไมหน่ะหรอ ครูสอนกันทีละนิด แล้วเด็กก็ไม่ได้เข้าใจ มันเลยโง่ดักดานไง

อยากจะว่าเรื่องเนื้อหาที่เรียนหน่อย ผมว่า ระบบการศึกาาไทยกำลังแย่มากๆ คุณสอนให้ผมมีความรู้ใช่มั้ย คุณสอนผมทั้งหมดใช่มั้ย หรือคุณกำลังสอนผมทีละนิด แล้วอีก 2 ปี ค่อยมาเรียนต่อตรงนี้อีกหน่อย -- -- เพื่ออะไรครับ ผมเรียนตรีโกณตอน ม.2 แล้วมาเรียนอีกนิดเพียงไม่กี่คาบใน ม.3 แล้วก็มาเสริมอีกหน่อย ในม.4 และในเทอมหน้าของ ม.5 ก็จะได้มาเพืิ่มเติมอีกหน่อย ทำไมคุณไม่สอนให้มันหมดๆ เป็นเรื่องๆไป ความรู้ที่มีอยู่เป็นพื้นฐานมันก็ห่างหาย แน่นอนครับ ความรู้เหล้านี้เป็นเครื่องมือในการนำไปสอบเข้าสู่ระดับวิทยาลัย แต่สำหรับชีวิตจริง ผมได้ใช้หรอ ก็คงไม่ใช่ จริงมั้ย เราอยามาประยุกย์ตามโจทย์จริงๆอะหรอ ก็ไม่ใช่ ซึ่งอาจได้ใช้เพียงเล็กน้อยเมื่อได้ทำงานในสายงานอาชีพนั้น

หลายคนจบมากลับต้องมานั่งวาดรูปอยู่ตามถนน ด้วยราคาภาพละ 15 บาท หลายคนต้องจบมาแล้วมานั่งขายของอยู่ที่ถนนคนเดิน และอีกหลายคนที่ต้องจบออกมาแล้วไร้งานทำ ต้องเกาะพ่อแม่กินไปวันๆ คุรว่าเด็กไทยมีความรู้เยอะแล้วมันเอาไปทำมาหากินได้มั้ย

เด็กไทยไปเรียนต่างประเทศ เดินออกไปทำการย้ายข้างของสมการ ฝรั่งถึงกับอึ้งตรบมือเสียงสนั่น ครูถึงกับเดินมาจับมือแสดงความชื่อชม ในขณะที่เด็กไทยสามารถย้ายสมการกันได้ตั้งแต่ ม.2 แล้วด้วยซ้ำ ก็ฝรั่งเค้าไม่ได้เรียนเกี่ยวกับพวกนี้หนิครับ เค้าสอนให้เด็กของเค้ารู้จักพริกแพรง รู้จักที่จะใช้ความคิดมากกว่า ใช้ความรู้ที่นักเรียนงกๆๆ

เค้าเรียนวันละ 3 - 4 ชั่วโมง แล้วเด็กไทยหล่ะ กี่ชั่วโมงครับ โลกคือโลกของการแข่งขัน แข่งขันเพื่อให้ได้เรียนที่ดีๆ แล้วจะได้มีงานทำ คุณว่าจริงหรอ...

จบมาไม่มีอะไรทำ มากมาย ผมก็คิดครับ ว่าผมจะเรยนอะไรต่อไปดี มนุษย์เราไม่เมหือนศัตร์หนิครับ ที่มันหาอาหารมาได้แล้วก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก ตื่นมา หาเหยือหาผลไม้ พออิ่ม แล้วก็นอน ผมว่าคนอย่างผมคงเหมาะกับชีวิตอย่างนั้นดี วันๆไม่ทำอะไร ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องเคลียดนั่งจำสูตร ไม่ต้องเคลียวว่า ติดสมการแล้วจะทำยังไง ก็นะ คงสบายไปอีกหลายขุม

คุณชื่อสิ ผมดูจากตัวเองแล้ว ยิ่งเรียน ยิ่งโง่ คนเราไมไ่ด้ดูว่าตัวเองมีสมองพอที่จะเรียนมากน้อยเพียงใด แต่กลับตั้งเกณไว้ว่า ทุกคนต้องเรียนได้เท่านี้ๆ ทั้งๆที่สมองผมมันไม่ไม่ถึง แล้วก็สรุปกันไปว่าผมโง่ หรือผมฉลาด คนเรามันไม่เหมือนกัน คนเรามีความสามารถกันคนละด้านอย่างที่เคยได้เขียนไปในเรื่อง พรสวรรค์ และคงไม่มีใครโง่กว่าใคร

คนเกิดก่อนใช่ว่าจะฉลาดกว่าคนเกิดทีหลัง แล้วก็อย่าคิดว่า ห้อง 1 จะดีเสมอไป อยากให้ลองคิดใหม่ เพราะตอนนี้ห้อง 1 อยู่ในสภาพถูกกดดัน และโดนตั้งความหวังเอาไว้สูง ทั้งที่จริงแล้ว ห้อง 1 กลวงโบ๋ และก็ขอให้ทำใจเอาไว้ได้เลย ถ้าห้อง 1 ทำไม่ได้ดั่งใจที่ครูทั้งหายได้คิดเอาไว้ในจินตนาการ