531 [ สอน Photoshop จริงจัง 02 ]

posted on 28 Mar 2013 10:26 by secretpat3 directory Tech, Knowledge
ในความเป็นจริงแล้ว ทำภาค 2 เสร็จเมื่อปีมะโว้ละอ่านะ
(ปีมะโว้ = เมื่อนานมาแล้ว,ผ่านมานานมากแล้ว)
 
พึ่งจะเอามาโพสกัน ฮ่าๆๆๆๆ
ยังไงก็แล้วแต่ ขอให้สนุกกับ Photoshop นะคับ Cool
 
 
 
ปล. นั่งแก้โค้ด CSS แล้วมันไม่อัพเดทอีกแล้ว Frown
แต่ดันอัพเดทแบบตอนเราลองเฉย อันเสร็จเรียบร้อยดันไม่อัพ เฮ่ออออ

530 [ มอง ]

posted on 22 Nov 2012 09:24 by secretpat3 directory Fiction, Entertainment
หายไปนานมาก ทำไมก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่สามารถให้คำตอบได้ ไม่อยากอ้างอะไรด้วย Foot in mouth
จากเอนทรี่ที่ผ่านมา ได้เอาเรื่อง SimSimi มาโพสไว้ ซึ่งเรื่องมั่วมาก เพราะรีบส่ง เขียนมั่วไปหมด
ครั้งนี้ก็เลยเอามาลงใหม่ครับ แบบเต็มรูปแบบ แบบบทภาพยนตร์จริงๆ 
 
อาจจะยาวไปสักนิดนะครับ ไม่ดีด่าได้เลยนะ Embarassed
(อารมณ์เหมือนร้านกาแฟบ้านเรา ที่มักบอกลูกค้าว่า "ไม่อร่อยเอามาเททิ้งหน้าร้านได้เลย!!")
 
ใครอ่านจบไม่จบยังไงเม้นบอกด้วยนะ ใครอ่านจบนี่เก่งมากอ่ะ Surprised
 
เอ้าาาา เริ่มมมมม!!!!
 
ปล. เอามาวางในนี้ พวกย่อหน้าหายหมดเลย เลยนั่งทำย่อหน้าใหม่ทั้งหมด พอเปิดมาอีกที ย่อหน้าหายหมดเหมือนเดิม แทบทรุดลงไปกองกับพื้น มันจะอ่านยากหน่อยนะครับ ขอโทษด้วย ในส่วนของบทสนทนา ตัวหนังสือหนาจะเป็นชื่อคนพูด ส่วนที่อยู่ในวงเล็บคือการกระทำหรืออารมณ์ และที่ตัวหนังสือธรรมดาจะเป็นคำพูดนะครับ
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
FADE IN:

TITLE:

มอง

FADE IN:


ภายนอก / บ้านแชมป์ / หน้าบ้าน - กลางวัน

แสงอาทิตย์ค่อยๆขึ้นจากด้านหลังของตัวบ้าน เสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านดังขึ้น

 

 ภายใน / ชั้นบนบ้านแชมป์ / ห้องนอนแชมป์ - กลางวัน

เสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านยังคงดังอยู่ แชมป์นอนงัวเงียเหมือนจะตื่นอยู่บนเตียง เสียงกริ่งโทรศัพท์เงียบลง เสียงแม่ของแชมป์รับโทรศัพท์เข้ามาแทนที่ แม่ของแชมป์ ผมสั้น อายุราว 40 - 45 ปี 

 

  แม่แชมป์ (V.O.)

  สวัสดีค่ะ ...

 

แชมป์กลับมานอนนิ่งอีกครั้งหลังจากเหมือนจะตื่น สักพักเสียงแม่แชมป์คุยกับโทรศัพท์เงียบลง เสียงแม่ของแชมป์ดังมาจากชั้นล่าง

 

  แม่แชมป์ (V.O.) 

  แชมป์ !

  (ตะโกน)

  แชมป์ ! ตื่นได้แล้ว !

  (บ่น)

  ไปโรงเรียนก็สายแล้ว ไม่ไหวเลยลูกคนนี้

 

แชมป์สะดุ้งกับคำพูดของแม่ แชมป์ลุกขึ้นนั่งเตียงอย่างตกใจ แชมป์เอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาดู แต่เวลายังเช้าอยู่ แชมป์ทำหน้าเซ็งและถอนหายใจที่โดนแม่หลอก แชมป์หงายหลังลงไปนอนบนเตียงอีกครั้ง แชมป์พยายามหลับตา แสงจากภายนอกสว่างขึ้นเรื่อยๆ แชมป์ดึงผ้าห่มมาปิดหัวตัวเอง แชมป์นอนไม่หลับ แชมป์กลิ้งไปมาบนเตียง ก่อนที่จะลุกไปจากเตียงที่ไม่ได้จัด

 

ภายนอก / โรงเรียนมัธยม / ทางเดิน - กลางวัน

เสียงเพลงค่อยๆดังขึ้น มีนักเรียนเดินไปมาและนั่งตามโต๊ะม้าหินอ่อนตามข้างทาง แชมป์ในชุดนักเรียนตัวใหม่ กำลังเดินไปเข้าแถวที่หน้าเสาธงอย่างใจเย็น แชมป์ใส่หูฟังฟังเพลงอย่างมีความสุข และมองเหม่อข้างทางอยู่

แชมป์ถูกผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งมาชน จนทำให้แชมป์ล้มลงนั่งอยู่กับพื้น แต่เธอคนนั้นไม่เป็นอะไร และยังคงยืนได้อยู่ เธอคือส้ม นักเรียนหญิงหน้าตาน่ารัก ผมยาว อายุราว 15 - 16 ปี แชมป์ยังไม่เห็นหน้าส้ม

ภาพแทนสายตา แชมป์เจ็บมือและสำรวจบาดแผลที่มือ และหาแผลบริเวณอื่น

 

  ส้ม

  (ได้ยินไม่ชัด ได้ยินแต่เสียงเพลง)

  ห้องน้ำไปทางไหนคะ?

 

แชมป์ไม่ได้สนใจส้มพูด แชมป์มีสีเจ็บและเริ่มโกรธ แชมป์ชี้ไปที่ส้มและกำลังจะต่อว่า ทันใดนั้นส้มวิ่งจากไป ตามทิศที่แชมป์ชี้  

ภาพแทนสายตา แชมป์เงยหน้าขึ้นมาจากแผลที่มือ แชมป์ยังคงไม่เห็นหน้าของส้ม แชมป์เห็นเพียบด้านหลังของส้ม ที่กำลังวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว โดยที่ส้มไม่แม้จะหันกลับมา แชมป์มองตามด้วยความอารมณ์เสีย 

แชมป์นั่งงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น วินเดินเข้ามาทักแชมป์ทางด้านหลังโดยเอามือของเขามาแตะที่ไหล่ของแชมป์ วินคือนักเรียนชายเพื่อนสนิทของแชมป์ นิสัยร่าเริง อารมณ์ดี กวนๆ อายุราว 15 - 16 ปี แชมป์หันกลับไปมองด้านหลังที่มีคนมาแตะไหล่ แชมป์หันไปมองวินที่กำลังพูดอะไรสักอย่าง แต่แชมป์กลับได้ยินแต่เสียงเพลงจากหูฟัง วินดึงหูฟังของแชมป์ออก เสียงเพลงเงียบลง

 

  วิน

  มึงมานั่งทำไรตรงนี้เนียะ วัดพื้นเหรอวะ

  แชมป์

  (ค่อยๆลุกขึ้น)

  อ๋อป่าว กูมาจับกบ

  วิน

  แหนะ ยังตลกได้อยู่ แปลว่าไม่เป็นไรมาก ปะ เข้าแถว

 

วินและแชมป์วิ่งไปเข้าแถวที่หน้าเสาธง มีเด็กนักเรียนบริเวณนั้นด้วยที่วิ่งไปเข้าแถวอย่างรีบเร่งเช่นกัน

 

ภายนอก / หน้าห้องน้ำในโรงเรียน - กลางวัน

แชมป์และวินแยกตัวออกมาจากแถวมาเข้าห้องน้ำ แชมป์กำลังล้างมืออยู่ แชมป์เจ็บเมื่อแผลโดนน้ำ แชมป์มองดูแผลถลอกที่มือข้างหนึ่งของเขา 

 

  แชมป์

  แม่งเซ็งว่ะ กูอยู่ดีๆ ก็ได้แผลมาเฉย

วินเดินออกมาจากห้องน้ำ และมาล้างมือที่อ่างข้างๆแชมป์ 

  วิน

  เอาหน่า แผลนิดเดียว บ่นอย่างกับมือจะถูกตัด

 

แชมป์ปิดก๊อกน้ำ และหันหลังพิงกับอ่างล้างหน้า และมองไปยังที่ที่เขาถูกชนจนล้มเมื่อเช้า วินปิดก๊อกน้ำและสะบัดน้ำออกจากมือ

 

แชมป์

ต้องให้โดนตัดมือก่อนใช่มั้ย ถึงจะบ่นได้ ?

วิน

เอ่อน่า อย่าคิดมากดิวะ

แชมป์

แม่ง ขอโทษสักคำก็ไม่มี

วิน

เอ่อใช่ นิสัยไม่ดี พ่อแม่ไม่สั่งสอน ไม่รู้จักให้อภัยคนอื่น ไม่..

แชมป์

มาด่ากูทำไมเนียะ ?

วิน

กูยังไม่ได้ด่ามึงเลยนะไอ่สัตว์

 

แชมป์และวินเงียบไปสักครู่ แล้วก็หัวเราะออกมาเสียงดัง ทั้งคู่เดินขึ้นอาคารเรียน แชมป์ยังคงบ่นต่อ

 

 ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

แชมป์และวินเดินเข้าทางประตูหลังห้องเรียน ที่มีคนอยู่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับหน้าห้อง ในห้องเต็มไปด้วยเสียงนักเรียนจับกลุ่มคุยกันเสียงดัง บางคนหันมาทักทายแชมป์และวินอย่างคุ้นเคย บางคนหันมาแล้วยิ้มให้เป็นการทักทายเพื่อนใหม่ นักเรียนชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก

 

นักเรียนชาย

อยู่ด้วยกันอีกละ สองคนนี้

แชมป์

นั่นดิ เริ่มเบื่อขี้หน้าละเนียะ

วิน

(เข้าไปโอบไหล่แชมป์)

เอ่อ ก็แม่มันอ่าดิ ให้มาดูแล กลัวลูกมันขี้แตกอีก

 

แชมป์ วิน และนักเรียนชายคนนั้นหัวเราะ วินเดินนำแชมป์มาที่โต๊ะเรียนหลังห้องฝั่งติดหน้าต่างที่นั่งประจำ บนโต๊ะมีกระเป๋าของวินที่เอามาจองไว้ แชมป์และวินนั่งสักพัก คุณครุประจำชั้นเดินเข้ามาหน้าห้อง คุณครูชื่อคุณครูมาลี เป็นคนใจดี ยิ้มแย้มตลอดเวลา อายุราว 50 - 55 ปี นักเรียนในห้องวิ่งกลับไปที่ดต๊ะของตัวเอง เสียงในห้องเรียนเงียบลง

 

นักเรียนทุกคน

(พูดไม่พร้อมกัน)

สวัสดี ครับ/ค่ะ คุณครู

 

คุณครูประจำชั้นเขียนชื่อจริงของตัวเองลงบนกระดานดำ

 

คุณครู

สวัสดีนักเรียนทุกคน เรียกครูว่า ครูมาลีละกันนะ 

 

คุณครูหยิบกระดาษ A4 ปึกหนึ่งจากโต๊ะครูที่อยู่หน้าห้องเรียน มาให้นักเรียนแจกคนละ 1 แผ่น

 

คุณครู

ก่อนอื่นเราต้องมารู้จักกันก่อน ครูจะแจกกระดาษคนละ 1 แผ่น

(ครูหยิบกระดาษขึ้นมา)

ให้นักเรียนเขียนชื่อเพื่อนที่อยู่ในห้องให้ได้มากที่สุด ส่งตอนท้ายคาบนะคะ

 

ในห้องเรียนกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง วินลุกไปจากโต๊ะและไปพูดคุยกันเช่นเดียวกับเพื่อนคนอื่นๆ แชมป์ยังคงนั่งอยู่กับที่ และมองหาเพื่อนที่รู้จัก และก้มหน้าก้มตาเขียนชื่อลงไปในกระดาษอย่างรวดเร็ว 

ภาพแทนสายตา แชมป์มองหาเพื่อนหลายคน ก่อนที่จะก้มหน้าเขียนชื่อเพื่อนลงในกระดาษ ส้มเดินเข้ามาหยุดที่หน้าโต๊ะของแชมป์ แชมป์เห็นเพียงครึ่งล่างของส้ม แต่แชมป์ไม่ได้สนใจและยังคงเขียนชื่อต่อไป 

 

ส้ม

นายชื่ออะไร

แชมป์

แชมป์ แล้วชื่อไรอ่ะ

ส้ม

เราชื่อส้ม

 

แชมป์เขียนชื่อส้มลงในกระดาษ 

 

ส้ม

เมื่อเช้าขอบคุณมากนะ

 

ภาพแทนสายตา แชมป์ได้ยินก็หยุดเขียนโดนฉับพลัน และทำหน้าสงสัยในคำพูด ส้มเดินจากไป แชมป์งง และเงยหน้าขึ้นมาดู เห็นเพียงด้านหลังของส้ม แชมป์ทำหน้าครุ่นคิดว่าเคยเห็นแบบนี่ที่ไหนมาก่อนรึเปล่า ส้มเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะหน้าห้องฝั่งริมประตู แชมป์ยังคงมองตาม ส้มหันหลังกลับมาคุยกับเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหลัง 

 

แชมป์เห็นส้มก็ถึงกับตาค้าง และตกหลุมรักส้มในทันที สีหน้าจากที่ครุ่นคิดก็กลายเป็นยิ้มอย่างมีความสุข วินกลับมาที่โต๊ะและเขียนกระดาษของตัวเองสักพัก วินรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของแชมป์ ที่ดูนิ่งๆไป

 

วิน

แชมป์

(ไม่มีคำตอบรับจากแชมป์)

ไอ่แชมป์

(เอามือตบหัวแชมป์)

แชมป์

(แชมป์รู้สึกตัว หันมาด่าวิน)

ไอ่เชี้ย เจ็บนะเว่ย

 

 วินชี้ให้แชมป์ดูนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่อยู่หน้าห้องฝั่งริมประตูที่นั่งงข้างส้ม เธอชื่อนัน สาวผมยาว ใส่แว่นดูเป็นเด็กเรียน อายุราว 15 - 16 ปี แชมป์มองตามที่วินชี้ไป

 

วิน

ดูนั่นดิ น่านักดี

แชมป์

ส้มเหรอ ?

วิน

ไม่ใช่คนที่ชนแกเมื่อเช้า สาวแว่นที่นั่งข้างๆ ต่างหากเว่ย

โอ้ย ! สาวแว่นสุดยอด !

แชมป์

(ทำหน้าสงสัย)

ส้มวิ่งชนกูเมื่อเช้า ?

วิน

เอ่อ

แชมป์

(พยักหน้าหลายครั้ง)

อ่อ

 

แชมป์หยิบกระดาษของวินมาลอกชื่อเพื่อนเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น วินมองตามกระดาษของตัวเอง 

 

วิน

เอิ่ม

 

วินหันไปมองแชมป์อย่างมีเลศนัย พลางมองไปที่ส้มสลับไปมา ก่อนจะแซวแชมป์

 

วิน

(เลียนเสียงแชมป์)

ขอโทษสักคำก็ไม่มี ต้องโดนตัดมือก่อนใช่มั้ย  

(แซว)

แหม พอรู้ว่าเป็นใครนี่มึงเงียบเลยนะ สงสัยจะได้รับวิตามินซีไปเต็มๆ

แชมป์

วิตามินอะไรของแกวะ

วิน

(พูดไปหัวเราะไป)

ก็ส้มไง เลยได้วิตามินซีไง ฮ่าๆๆ

 

แชมป์หันกลับไปเขียนต่อและทำเป็นไม่สนใจ แต่หน้ากลับยิ้มไม่หุบ วินยังคงแซวต่อ แต่แชมป์ก็ไม่สนใจ วินแย่งกระดาษของตนคืนมาจากแชมป์

  

ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

นักเรียนในชุดพละอยู่ในห้องกันไม่มากนักเพราะเป็นเวลาพักเที่ยง แชมป์นั่งมองมือที่รอยแผลถลอกหายไปแล้ว แชมป์มองและยิ้มอย่างมีความสุข และคิดถึงอดีตอยู่ 

 

วิน

เฮ้ย ไปกินข้าว ดูอยุ่นั่นแหละ แผลก็หายไปตั้งนานแล้ว ยังจะดูอยู่ได้

แชมป์

ถึงแผลจะหาย แต่ใจก็ยังต้องการคนรักษานะเว่ย

วิน

(ทำท่าคลื่นไส้ อยากอาเจียน)

แหวะ ทำมาเป็นปากเก่ง ไม่เห็นจะเข้าไปจีบซักที

 

แชมป์ยักไหล่และเบ้ปากแบบไม่สนใจ แชมป์หันไปมองส้มที่ยังคงอยู่ที่โต๊ะหน้าห้อง แชมป์ถอนหายใจ

ภาพแทนสายตาของวิน วินมองแชมป์ที่ยังคงมองส้มอยู่

 

วิน (V.O)

ไอ่แชมป์ก็ยังคงได้แต่มองส้มไปวันๆ มองอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้าไปคุยด้วยสักที

ไม่ว่าส้มจะไปไหน ไอ่แชมป์ก็แม่งตามไปทุกที

 

 

ภายใน / ศาลา / ฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านไอศกรีมที่ติดกับโรงอาหาร - กลางวัน

มีเด็กนักเรียนเดินพลุกพล่าน อยู่เต็มไปหมด ทั้งที่ศาลาและร้านไอศกรีม

ภาพแทนสายตาในมุมเดิมของวิน วินมองแชมป์ที่ยังคงมองส้มที่กำลังซื้อไอศกรีมอยู่

 

วิน (V.O.)

และทุกๆวันก็ต้องมานั่งกินไอติมที่ศาลานี่ 

เพื่อจะได้เห็นส้มที่จะมาร้านไอติมทุกๆวัน

แค่นั้นยังไม่พอ ตอนเย็นก็ตามไปที่ห้องคอมพิวเตอร์ที่ส้มชอบไปเล่นอีก

นี่มันสโตกเกอร์ชัดๆ !

 

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - กลางวัน

มีนักเรียนอยู่ในห้องคอมไม่มากนัก  ส้มนั่งเล่นคอมพิวเตอร์อยู่ใกล้ๆประตูห้อง ส่วนแชปม์นั่งมองส้มอยู่จากที่นั่งอีกฝั่งซึ่งติดกับอีกประตูเช่นกัน แชมป์เห็นส้มเพียงด้านหลัง มีนักเรียนชายรุ่นพี่เดินเข้ามาฝั่งประตูด้านที่แชมป์นั่งอยู่

 

รุ่นพี่

รบกวนน้องๆสักแปบนะครับ

พี่มาจากชมรมคอมพิวเตอร์นะ วันนี้จะมารับสมัครน้องๆเข้าชมรมกันเนอะ

ใครที่สนใจ เดี๋ยวพี่จะเอากระดาษไปให้ลงชื่อกันเนอะ

ขอบคุณมากครับ

 

รุ่นพี่คนนั้นเดินไปหานักเรียนในห้องทีละคน แชมป์นั่งคิด ก่อนหันไปมองส้ม สักครูรุ่นพี่ก็เดินเข้ามาหาแชมป์

 

รุ่นพี่ 

เข้าชมรมมั้ยครับน้อง

แชมป์

(รับกระดาษจากรุ่นพี่มาเขียนชื่อ)

อ่อ ครับ

รุ่นพี่

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะมีนัดประชุมเนอะ อย่าลืมมาด้วยนะครับ

 

รุ่นพี่เดินจากไป แชมป์ยังคงมองส้มอยู่ รุ่นพี่เดินเข้าไปคุยกับส้ม แชมป์ทำหน้าลุ้นว่าส้มจะเข้าชมรมมั้ย ส้มปฏิเสธการเข้าชมรม แชมป์ทำหน้าผิดหวัง  แต่ก็กลับมายิ้มเมื่อคิดได้ว่ายังไงส้มก็ต้องมาห้องคอมทุกวันอยู่แล้ว

 

ภายนอก / หน้าตึกเรียน / ทางเดิน - กลางวัน

เด็กนักเรียนเดินกันพรุกพล่่าน ส้มและนันเดินลงมาจากตึกไปตามทางเดิน แชมป์และวินเดินตามอยู่ห่างๆ ส้มและนันเดินและอ่านหนังนิตยสารเล่มใหม่อย่างสนุกสนานอย่างไม่สนใจทางเดินมากนัก วินหันไปมองแชมป์ ซึ่งแชมป์ยังคงไม่เห็นส้มเพราะมัวคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ วินเร่งฝีเท้าขึ้น แชมป์ก็เร่งฝีเท้าให้ทันวิน แชมป์เริ่มสงสัยการกระทำของวิน เมื่อแชมป์เดินมาอยู่ที่ข้างส้ม แชมป์ก็เห็นส้ม และก็กำลังจะโวยวายใส่วินที่แกล้งให้มาอยู่ใกล้ๆ แต่ทันใดนั้นเอง วินก็ทำเป็นล้มแล้วผลักแชมป์ไปชนกับส้ม ส้มโดนชนล้มไปนั่งอยู่กับพื้น วินตกใจที่ตนผลักแรงเกินไป แชมป์ก็ตกใจและรู้สึกผิด แชมป์ยืนมองตาค้างอยู่อย่างนั้น ส้มมีอาการเจ็บที่แขน ซึ่งนันก็ช่วยส้มดูอยู่

 

วิน

(ดึกแขนแชมป์)

ไปเร็ว 

 

วินลากแชมป์วิ่งเข้าไปคนกลุ่มคนจำนวนมากเพื่อหนี แชมป์หันกลับมามอง ก็เห็นว่านันกำลังมองตามทั้งคู่อยู่

 

 ภายใน / ศาลา / ฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านไอศกรีมที่ติดกับโรงอาหาร - กลางวัน

แชมป์นั่งกระวนกระวายใจอยู่ วินหันมาหาแชมป์แล้วเอามือมาแตะที่ไหล่แชมป์เบาๆ 

 

แชมป์

ส้มต้องคิดว่ากูแกล้งเอาคืนแน่เลย

แค่ทุกทีก็ไม่กล้าพูดด้วยแล้ว ตอนนี้แค่มองหน้ากูยังไม่กล้าเลยว่ะ

วิน

ขอโทษนะเว่ย ที่ทำแบบนั้น

กูไม่ได้ตั้งใจจริงๆว่ะ กูแค่อยากช่วยให้มึงได้คุยกัน

 

แชมป์มองดูส้มที่กำลังพูดคุยกับพนักงานขายไอศกรีมอยู่ ส้มเอาแผลให้พนักงานดู แชมป์ทำหน้ารู้สึกผิดยิ่งขึ้น ส่วนวินก็มองดูนัน ที่มีท่าทีเหมือนโวยวายเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่

 

แชมป์

เอ่อ กูเข้าใจนะเว่ย แต่..

(ถอนหายใจเฮือกใหญ่)

แต่ก็ช่างมันเหอะ กูคงหมดหวังล่ะละ แล้วมึงล่ะวิน

วิน

กูก็คงหมดหวังจากเหมือนกันนั่นแหละ

นันเค้าคงเกลียดกูละมั้งนั่น ดูดิ โวยวายใหญ่เลย

แชมป์

เฮ่อ.. ก็คงเป็นอย่างที่เค้าว่าจริงๆสินะ

มีรักในวัยเรียน เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน

 

วินพยักหน้าหลายครั้งเป็นการตอบรับ ก่อนจะหยุดและทำหน้าไม่เห็นด้วย

 

วิน

ไม่ใช่เว่ย มันต้อง...

มีรักในวัยเรียน เหมือนยืนหลบฝนใต้ต้นทุเรียนตอนมีพายุ !

 

ทั้งคู่มองหน้ากันและนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่แชมป์จะเริ่มยิ้ม และทั้งคู่ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - กลางวัน

ส้มเล่นคอมพิวเตอร์เครื่องที่มาเล่นอยู่เป็นประจำ แชมป์เปิดประตูกำลังจะเดินเข้ามา แชมป์หันไปเจอส้มที่มองมาที่ประตู แชมป์หลบสายตาจากส้มอย่างรวดเร็ว และทำเหมือนกับว่าไม่เห็นส้มอยู่ในห้อง พร้อมกับเดินไปยังคอมพิวเตอร์เครื่องที่เล่นอยู่ประจำ ส้มยังคงมองตามแชมป์ก่อนจะหันกลับไปเล่นคอมพิวเตอร์ต่อ เมื่อแชมป์นั่งลงก็แอบมองดูส้มด้วยสีหน้าที่หมดหวัง คุณครูเอ๋ ชายวัยทำงานอายุราว 30 - 35 ปี เดินเข้ามาหาแชมป์ 

 

คุณครูเอ๋

แชมป์

แชมป์

  (ยกมือไหว้)

สวัสดีครับคุณครู

คุณครูเอ๋

ช่วงนี้ว่างมั้ย ครูมีเรื่องจะให้ช่วยหน่อยน่ะ

แชมป์

เออ... ว่างครับ 

ว่าแต่เรื่องอะไรเหรอครับ

คุณครูเอ๋

คือครูต้องคุมทีมรุ่นพี่เรา ที่ไปแข่งทำหุ่นยนต์ที่กรุงเทพ 2 อาทิตย์น่ะ 

ก็เลยอยากจะฝากให้แชมป์ช่วยดูงานที่นี่หน่อย

แชมป์

อ่อ ได้ครับ เดี๋ยวผมจะช่วยดูห้องนี้ให้

คุณครูเอ๋

ไม่ๆ ครูหมายถึงให้เราไปช่วยงานเจ้าหน้าที่ ที่ดูแลเว็บโรงเรียนน่ะ 

แต่ต้องไปช่วยทุกเย็นนะ แชมป์พอจะช่วยได้มั้ย

แชมป์

อ่อ ได้ครับ แล้วห้องนี้ล่ะครับ

คุณครูเอ๋

ห้องนี้ครูสั่งให้ภารโรงดูแลแล้วล่ะ 

แล้วเดี๋ยวเล่นคอมเสร็จ แชมป์ตามไปที่ห้องเซิร์ฟเวอร์ด้วยนะ 

ครูจะได้แนะนำให้พี่ที่ห้องเซิร์ฟเวอร์รู้จัก

แชมป์

ครับ

 

 

ภายใน / ชั้นบนบ้านแชมป์ / ห้องนอนแชมป์ - กลางคืน

แชมป์น่ังเล่นคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆกับเตียง แชมป์เปิดเว็บไซต์สลับไปมาสักพัก เปิดซ้ำไปมาจนไม่รู้จะเปิดอะไรอีกด้วยความเบื่อหน่าย แชมป์วางมือจากคอมพิวเตอร์ 

ภาพแทนสายตา เดินไปนอนบนเตียง แชมป์หันมามองจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงเปิด Facebook อยู่ แชมป์มองไปยังช่องสำหรับแชทที่ไม่ซึ่งคนคุยกัน แชมป์มองและคิดอยู่สักพัก แชมป์ลุกขึ้นจากเตียงและกลับไปนั่งที่โต๊ะคอมพิวเตอร์อีกครั้ง และเปิดเว็บไซต์ Google โดยค้นหาคำว่า “Auto Chat” แชมป์นั่งค้นหาข้อมูล และเริ่มเขียนโปรแกรม Auto Chat นั้นขึ้นมา 

แชมป์ใช้เวลาเขียนโปรแกรมอยู่สามวัน  แชมป์เขียนโปรแกรมจนเสร็จ หน้าจอคอมพิวเตอร์เ็มไปด้วยโปรแกรมที่ใช้สำหรับเขียนโปรแกรม รวมไปถึงเอกสารโค้ดกองโต ที่กองอยู่บนโต๊ะ 

ภาพแทนสายตา แชมป์มองดูจอคอมพิวเตอร์ แชมป์กำลังกด Save โปรแกรม ในจอคอมมีหน้าต่างเด่งขึ้นมา เป็นหน้าต่างที่ให้ใส่ชื่อโปรแกรม แชมป์พิมพ์คำว่า “Som” ส่งไปในช่องที่โปรแกรมให้กรอก แต่แชมป์ก็ลบออก และเขียนชื่อใหม่ว่า “Mong” และกดบันทึก แชมป์ปิดโปรแกรมทุกอย่างลง และกดเปิดโปรแกรมที่ชื่อว่า Mong ที่มี icon อยู่บนหน้า Desktop เมื่อเปิดโปรแกรมขึ้นมาจะมีช่องหลักๆอยู่สองช่องไม่ต่างกับโปรแกรม Chat ทั่วไป โดยมีข้อความจากโปรแกรมเป็นผู้เริ่มสนทนาก่อน

 

โปรแกรม (ข้อความ)

สวัสดี

แชมป์ (ข้อความ)

ชื่ออะไร

โปรแกรม (ข้อความ)

จอน คือชื่อเรา

แชมป์ (ข้อความ)

จอนนี่?

โปรแกรม (ข้อความ)

เพนกวิน

 

แชมป์กดเปลี่ยนเมนูไปจาก Talk ไปเป็น Teach และพิมพ์ข้อความลงไป

 

ภายใน / ห้องเซิร์ฟเวอร์ของโรงเรียน - กลางวัน

แชมป์และเจ้าหน้าที่ชาย อายุราว 25 - 30 ปี กำลังตรวจเช็คเครื่องเซิร์ฟเวอร์ของโรงเรียนอยู่โดยการมองที่ตัวเครื่อง และเช็คตามลิสต์ในกระดาษที่อยู่ในมือ พี่พนักงานเช็คในกระดาษด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับลงชื่อที่ท้ายของกระดาษของตนอย่างรวดเร็ว

 

พี่เจ้าหน้าที่ประจำห้องเซิร์ฟเวอร์

เดี๋ยวพี่มานะ

 

เจ้าหน้าที่เดินออกไปจากห้องเซิร์ฟเวอร์อย่างรีบร้อน เหลือเพียงแชมป์คนเดียวที่อยู่ในห้อง แชมป์รีบเซ็คถูกในกระดาษของตน โดยไม่ได้ตรวจสอบเครื่องเซิร์ฟเวอร์จริงๆ อย่างที่ควรจะเป็น แชมป์ลงชื่อ และวางกระดาษลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ในห้องเซิร์ฟเวอร์ แชมป์นั่งลงที่เก้าอี้ก่อนที่จะหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง และเสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์ในห้องเซิร์ฟเวอร์ แชมป์ลงโปรแกรมของตนลงในเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น แชมป์เปิดโปรแกรมเขียนเว็บ และพิมพ์โค้ดอยู่สักพักก่อนจะกดเซฟ

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - เย็น

แชมป์เดินเข้ามาในห้องคอมพิวเตอร์และเดินไปนั่งที่คอมพิวเตอร์เครื่องประจำ แชมป์หันไปมองโต๊ะคอมพิวเตอร์ที่ส้มชอบมานั่งเล่น แต่ก็ไม่พบส้ม แต่กลับพบวินที่มาน่ังอยู่โต๊ะข้างๆ โต๊ะที่แชมป์มานั่งอยู่เป็นประจำแทน

 

วิน

เฮ้ยว่าไง

แชมป์

เอ่อ กูมีไรให้มึงลองเล่นหน่อยว่ะ

 

แชมป์นั่งลงที่เก้าอี้ก่อนจะเปิดเว็บไซต์ของโรงเรียน ที่มีลิงก์เล็กๆอยู่ด้านล่างสุดของหน้าเว็บโรงเรียน แชมป์กดเข้าไป และคัดลองลิงก์หน้าเว็บไซต์ดังกล่าว ส่งไปให้วินทาง Facebook วินกดเปิดลิงก์ด้วยความสงสัย

 

โปรแกรม (ข้อความ)

สวัสดี

 

วินนั่งมองอยู่ชั่วขณะ เหมือนคิดคำพูดที่จะพิมพ์อยู่ และวินก็พิมพ์ตอบกลับไป

 

วิน (ข้อความ)

ร้องเพลงกัน

โปรแกรม (ข้อความ)

เต้นด้วยนะ

วิน (ข้อความ)

ฟ้าถ้าไม่ส่งมา

โปรแกรม (ข้อความ)

ก็บอกกันสักคำเป็นไร ว่าเหตุใดต้องมาทำร้ายกัน

วิน (ข้อความ)

ข้ามท่อน

โปรแกรม (ข้อความ)

อ่าวหรอ! กูลืม

 

วินหัวเราะออกมาเสียงดัง จนทำให้คนในห้องคอมหันมามอง แต่วินก็ไม่ได้สนใจอะไร

 

วิน

ไอ่แชมป์ แม่งเจ๋งว่ะ มึงทำเหรอวะ

แชมป์

เอ่อ แต่อย่าไปบอกใครนะเว่ย

วิน

ได้ๆ กูส่งให้เพื่อนเล่นได้มั้ยวะ

แชมป์

ได้สิ 

 

วินกลับมาเปิดหน้า Facebook อีกครั้ง และก็ส่งต่อให้เพื่อนคนอื่นๆ โดยการโพสต์ลงในหน้า Facebook 

  

ภายใน / บ้านส้ม / ห้องนอนส้ม - กลางวัน

เสียงของส้มดังมาจากนอกห้อง

 

ส้ม

สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะแม่

 

ส้มเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ส้มวางกระเป๋านักเรียนไว้ข้างเก้าอี้โต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะล้มตัวลงนอนคว่ำบนที่นอนอย่างมีความสุข เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากระโปรงนักเรียนดังขึ้น ส้มนอนนิ่งอยู่สักพัก จึงตัดสินใจหยับโทรศัพท์ขึ้นมาดู

ภาพแทนสายตา ส้มเปิดโปรแกรมแชทในมือถือขึ้นมาดู เป็นข้อความส่งมาจากนัน นันส่งลิงก์เว็บไซต์มาให้ แล้วบอกอีกว่า “เข้าไป กดลิ้งล่างสุดนะแก สนุกดี” ส้มกดเข้าไปดูตามลิงก์ที่นันส่งมาให้ ในขณะที่มือถือกำลังโหลดหน้าเว็บไซต์อยู่นั้น เสียงแม่ของส้มก็ดังขึ้น

 

แม่ของส้ม

กินข้าวได้แล้วลูก

ส้ม

ค่า

 

ส้มวางมือถือลงบนเตียง ก่อนที่จะลุกเดินออกจากห้องไป

 

ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

นักเรียนทุกคนต่างตั้งใจอ่านบทความในหนังสือของตน ยกเว้นส้มที่ได้อ่านมาก่อนหน้านี้แล้ว ดูได้จากหนังสือที่ถูกเน้นข้อความเอาไว้แล้ว ส้มรู้สึกเบื่อจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นอินเตอร์เน็ต 

ภาพแทนสายตา เมื่อส้มเปิดมือถือขึ้นมา ก็พบกับหน้าเว็บของโรงเรียนที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ส้มนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลื่อนลงไปด้านล่างสุดของหน้าเว็บไซต์โรงเรียน และกดเข้าไปในลิงก์นั้น หน้าโปรแกรมแชทถูกรันขึ้นมา พร้อมกับข้อความจากโปรแกรมว่า “สวัสดี”

ส้มทำหน้างงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มพิมพ์ข้อความตอบกลับไป และพิมพ์ตอบกลับไปเรื่อยๆ ส้มเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม และเริ่มขำ เพื่อนๆในห้องเริ่มหันมาดูตามเสียงหัวเราะเบาๆของส้ม รวมไปถึงแชมป์ด้วย ส้มหลุดหัวเราะเสียงดังออกมาเสียงดัง ทำให้เพื่อนทั้งห้องหันมาดูส้ม ส้มเงยหน้ามาดูเพื่อนๆ ในห้องที่กำลังจับจ้องส้ม ก่อนที่คุณครูผู้หญิง อายุราว 45 - 50 เดินเข้ามาคุยกับส้มด้วยสีหน้าดุ

 

คุณครู

เอาโทรศัพท์มือถือมาไว้ที่ครู

ส้ม

ค่ะ 

คุณครู

ท้ายคาบค่อยมาเอาคืน

อ่าวนักเรียน อ่านหนังสือต่อได้แล้ว

 

วินหันมาคุยกับแชมป์ ที่นั่งอยู่ข้างๆ


วิน

โปรแกรมที่มึงทำแน่เลยว่ะ

แชมป์

เอ่อ อ่านหนังสือไปๆ

 

วินหันกลับไปอ่านหนังสือต่อ แชมป์แอบมองไปทางส้ม ก่อนที่จะยิ้มออกมา แชมป์กลับไปอ่านหนังสือต่ออย่างมีความสุข

  

ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

ในห้องเต็มไปด้วยนักเรียนที่นั่งอยู่อย่างเป็นระเบียบในระหว่างที่คุณครูประจำชั้นกำลังพูดคุยกับนักเรียนที่อยู่หน้าห้อง

 

คุณครูประจำชั้น

นักเรียนตั้งใจฟังรายชื่อคนที่ครูจะไปเยี่ยมบ้านเย็นนี้ แล้วก็ขานรับด้วยนะ

นายชาญชัย

แชมป์

(ชูมือขวาขึ้นเป็นการตอบรับ)

ครับ

คุณครูประจำชั้น

นายอธิปัตย์

วิน

(ชูมือขวาขึ้นเป็นการตอบรับ)

ครับ

คุณครูประจำชั้น

นางสาว...

วิน
  (ยังคงชูมือขวาอยู่)

คุณครูครับ ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำครับ

 

คุณครูพยักหน้าเป็นการตอบรับ คุณครูประกาศรายชื่อต่อ แชมป์และวินรีบเดินออกไปจากห้องเรียน

  

ภายนอก / ใต้อาคารเรียน / ตู้โทรศัพท์ - กลางวัน

ภาพตัดมาที่ตู้โทรศัพท์ แชมป์และวินกำลังหยอดเหรียญ และกดเบอร์โทรศัพท์ ทั้งคู่รออย่างใจจดใจจ่อว่าเมื่อไรจะมีคนรับสาย

  

ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

ภาพตัดมาในห้องเรียน คุณครูยังคงประกาศรายชื่อหน้าห้องอยู่

 

คุณครูประจำชั้น

นางสาว ชลทิชา

นักเรียนหญิง

ค่ะ

คุณครูประจำชั้น

นักเรียนที่ครูประกาศรายชื่อไป ตอนเย็นมาเจอกันที่หน้าอาคารเรียนนะ  ครูจะเอารถมารับ 

แล้วที่สำคัญอย่าลืมบอกผู้ปกครองด้วยนะ ว่าครูจะไปเยี่ยมบ้านวันนี้

และที่สำคัญไปกว่านั้นนักเรียนอย่า...

 

 

ภายนอก / ใต้อาคารเรียน / ตู้โทรศัพท์ - กลางวัน

ภาพตัดมาที่ตู้โทรศัพท์ แชมป์และวินกำลังโทรศัพท์อยู่ และคนในสายของแชมป์ก็รับพอดี

 

แชมป์

แม่ เก็บบ้านด้วยนะ  วันนี้ครูจะไปเยี่ยมบ้าน

  

ภายนอก / ถนนหน้าอาคารเรียน / บริเวณรถของครูประจำชั้น - กลางวัน

นักเรียนในชั้นเรียนเดียวกับแชมป์ 4 คนได้มารออยู่ที่รถของคุณครูประจำชั้นแล้ว รวมไปถึงส้มด้วย ที่นั่งอยู่ด้านหลังของตัวรถของคุณครูแล้ว แชมป์วิ่งมาที่รถอย่างเหนื่อยหอบเพราะกลัวมาไม่ทันเวลา  และแชมป์ก็ตกใจเมื่อเห็นว่าส้มก็เป็นหนึ่งในคนที่คุณครูจะไปเยี่ยมบ้านด้วย นักเรียนเริ่มขึ้นไปนั่งรอกันบนรถของคุณครู ส้มหันมามองแชมป์ที่กำลังวิ่งมา แชมป์หลบสายตาส้ม และหันหน้าไปทางอื่น

 

ส้ม

แชมป์ขึ้นรถได้แล้ว

 

แชมป์ได้ยินก็ถึงกับหยุดนิ่ง ก่อนจะค่อยๆหันกลับมา วินวิ่งเข้ามาพอดี และลากแชมป์ขึ้นไปนั่งบนรถได้สำเร็จ ซึ่งแชมป์และส้มนั่งอยู่ด้านหลัง โดยมีวินนั่งขั้นกลางระหว่างทั้งคู่อยู่

 

 

ภายนอก / บนรถของคุณครู - กลางวัน

รถเริ่มออกเดินทาง นักเรียนต่างนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งวินก็พูดคุยกับส้มอย่างเป็นปกติ วินสะกิดให้แชมป์มาร่วมวงคุยด้วย แต่แชมป์ก็ไม่สนใจ และมองออกไปนอกหน้าต่าง

 

 

ภายนอก / บนรถของคุณครู / หน้าร้านคอมพิวเตอร์บ้านของส้ม - กลางวัน

บนรถเหลือนักเรียนเพียงส้มและแชมป์ ส้มบอกเส้นทางให้กับคุณครู สักพัก รถมาจอดอยู่ที่หน้าร้านคอมพิวเตอร์เล็กๆแห่งหนึ่ง แชมป์หันไปดูร้านด้วยความตกใจ เพราะเป็นร้านที่แชมป์เดินทางผ่านทุกวัน ส้มเปิดประตูลงจากรถ และวิ่งเข้าไปข้างในร้านสักครู่หนึ่ง ก่อนจะวิ่งกลับออกมา 

 

ส้ม

คุณครูคะ พนักงานที่ร้ายบอกว่าพ่อแม่ของหนูออกไปข้างนอกอ่ะค่ะ อีกสักพักคงจะกลับ

คุณครูประจำชั้น

งั้นเดี๋ยวไปบ้านแชมป์ก่อนละกัน จะได้ไม่เสียเวลา

 

ส้มกลับเข้ามานั่งในรถเหมือนเดิม แชมป์ตกใจเล็กน้อยหลังจากที่ยินคำพูดของคุณครู รถเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง 

 

 

ภายนอก / หน้าบ้านของแชมป์ - กลางวัน

รถมาจอดที่หน้าบ้านของแชมป์ แชมป์รีบเดินลงจากรถ และเดินเข้าไปข้างในบ้าน แชมป์เดินกลับออกมาพร้อมกับแม่ของตน 

 

คุณครูประจำชั้น

สวัสดีค่ะ คุณแม่น้องแชมป์

แม่แชมป์

สวัสดีค่ะ เชิญเข้าไปนั่งข้างในก่อนนะคะ

 

 

ภายใน / บ้านของแชมป์ / ห้องรับแขก - กลางวัน

ทุกคนเดินเข้าไปข้างในบ้าน คุณครูมองไปรอบๆ ตัวบ้าน ก็เห็นว่าที่บ้านกำลังเก็บกวาดอยู่ สังเกตได้จาก ไม่กวาด ผ้าขี้ริ้วและถังน้ำที่วางอยู่บริเวณนั้น คุณครูจึกแซวแชมป์

 

คุณครูประจำชั้น

บ้านสะอาดเรียบร้อยดีนะชาญชัย

แชมป์

อ่อ ครับ

เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้นะครับ

 

แชมป์รีบวิ่งเข้าไปข้างหลังบ้าน แม่แชมป์เชิญคุณครูและส้มไปนั่งคุยกันที่โต๊ะรับแขก คุณครูและแม่แชมป์พูดคุยอยู่พักใหญ่ แต่แชมป์ก็ยังไม่กลับมา คุณครูจึงให้ส้มไปตามแชมป์ ส้มเดินไปทางหลังบ้าน ตามที่แชมป์เดินเข้าไปอย่างไม่รู้ทาง

 

 

ภายนอก / หลังบ้านของแชมป์ / เล้าไก่ - กลางวัน

ส้มเห็นแชมป์ที่กำลังให้อาหารลูกเจี๊ยบอยู่ในเล้าไก่ข้างหลังบ้าน เล้าไก่ไม่ใหญ่มากนัก มีตาข่ายล้อมเอาไว้เป็นรั้ว มีแม่ไก่และลูกเจี๊ยบอยู่ห้าหกตัว ส้มเดินเข้าไปนั่งดูลูกเจี๊ยบ ที่อยู่ใกล้กับที่แชมป์โปรยอาหารไว้

 

ส้ม

น่ารักจัง


แชมป์หันมามองส้มด้วยความตกใจ ที่อยู่ๆส้มก็โผล่มา

 

ส้ม

คุณครูให้มาตามน่ะ

 

แชมป์ได้ยินส้มพูดจบ ก็เดินเข้าไปในตัวบ้านทันที ส้มมองตามแชมป์ที่เดินจากไปอย่างไม่มีคำตอบรับ ส้มหันมาเล่นกับลูกเจี๊ยบต่ออย่างมีความสุข

 

 

ภายนอก / บ้านแชมป์ / หน้าบ้าน - กลางวัน

แสงอาทิตย์ค่อยๆ ขึ้นจากด้านหลังของตัวบ้าน 

 

 

ภายนอก / หลังบ้านของแชมป์ / เล้าไก่ - กลางวัน

แชมป์เดินออกมาจากบ้านด้วยสีหน้าที่สดใสร่าเริง แชมป์หยิบกระป๋องอาหารที่วางอยู่บริเวณนั้น และให้อาหารลูกเจี๊ยบอย่างมีความสุข แชมป์วางกระป๋องอาหารลง ก่อนจะจับลูกเจี๊ยบขึ้นมาตัวนึง


แชมป์

น่ารักจัง

 

แชมป์ลูบหัวลูกเจี๊ยบที่อยู่ในมือด้วยหน้าตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข แชมป์วางลูกเจี๊ยบลง และเดินจากไป

 

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - กลางวัน

แชมป์ลุกจากโต๊ะคอม บนหน้าจอของนักเรียนหลายๆคน เปิดโปรแกรม Mong อยู่ แชมป์เดินผ่านเด็กนักเรียนสองคนที่กำลังคุยกันอยู่

นักเรียน 1

นี่มันโปรแกรม Mong รึเปล่าแก

นักเรียน 2

ใช่ๆ มันเปลี่ยนรูปแบบใหม่อ่ะ ลูกไก่น่ารักมาก!!

 

 

ภายนอก / หลังบ้านของแชมป์ / เล้าไก่ - กลางวัน

แชมป์กลับบ้านมาอย่างมีความสุขด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าที่เห็นได้ชัด แชมป์ให้อาหารลูกเจี๊ยบ ในขณะนั้นเองเสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านดังขึ้น แชมป์วางกระป๋องอาหารในมือลง แล้วรีบวิ่งเข้าไปข้างในบ้าน เพื่อรับโทรศัพท์

 

 

ภายใน / บ้านของแชมป์ / ห้องรับแขก - กลางวัน

แชมป์วิ่งมารับโทรศัพท์

 

แชมป์

สวัสดีครับ ต้องการเรียนสายกับใครครับ

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

กับมึงนั่นแหละ

แชมป์

ไอ่เชี้ย โทรมามีไรวะ

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

ไม่มีไรโทรมาไม่ได้รึไง

แชมป์

(นั่งลงที่เก้าอี้)

ได้ๆๆ มึงไม่ต้องมาลีลา รีบๆพูดมา

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

คือ ไอ่โปรแกรม Mong ของแกนี่มันเป็นเป็นคนจริงๆได้ป่าววะ

แชมป์

ห๊ะ ยังไง?

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

กุหมายถึง ให้เราเป็นคนพูดตอบแทน Mong อ่ะ

แชมป์

หมายถึง คนพูดกับคนอ่ะหรอ

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

เอ่อใช่ๆ ทำได้ป่าววะ

แชมป์

ได้สิ มันจะไปยากไร

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

(โห่ร้องด้วยความดีใจ)

เย่!!! 

แชมป์

ว่าแต่ดีใจไมวะ! แกจะเอาไปทำไร?

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

(เสียงอ่อย)

คือกูคิดถึงนันว่ะ อยากเข้าไปคุยด้วยแต่ก็เหมือนเค้าจะโกรธๆอยู่

แชมป์

เอ่อๆๆ ทำเสียงเศร้าเชียวนะ กลัวกุจะไม่ช่วยขนาดนั้น

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

แปลว่าจะช่วยใช่มั้ย

แชมป์

อืมๆ ต้องของลองหาไอพีของนันดูก่อนนะ

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

แต้งกิ้วมากเพื่อน ไว้กุเลี้ยงไอติมนะเว่ย

แชมป์

เอ่อๆ 

วิน (เสียงในโทรศัพท์)

งั้นแค่นี้นะ กุไปเตะบอลละ

  (เสียงวางสาย)

แชมป์

ไอ่เชี้ย วางสายเฉย

 

 

ภายใน / ชั้นบนบ้านแชมป์ / ห้องนอนแชมป์ - กลางคืน

มีเพียงแสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะ และจากจอคอมพิวเตอร์ แชมป์นั่งค้นหาไอพีของนั้นจากคอมพิวเตอร์ แชมป์นั่งพิมพ์โค้ดอยู่สักพัก ก็เจอ แชมป์ยิ้มก่อนจะหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมาจดข้อความลงไปในกระดาษว่า

“นัน 192.203.247.32” แชมป์หันกลับมาดูที่จอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง และก็ตกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะเขียนต่ออีกครั้งว่า “ส้ม 192.203.248.65 ”

แชมป์ลุกจากเก้าอี้และเดินไปนอนบนเตียง ในขณะที่หน้าจอคอมพิวเตอร์เป็นหน้า Desktop ที่มีรูปของส้มอยู่

 

ภายใน / ห้องเรียน / ทางเดินหน้าห้อง - กลางวัน

เป็นช่วงเลิกเรียน เหลือนักเรียนอยู่ในห้องไม่มากนัก และก็เริ่มทยอยกลับบ้านกัน แชมป์เก็บของและเดินออกมาจากประตูหลังห้อง และกำลังจะเดินผ่านประตูหน้าห้องเพื่อไปยังห้องเซิิร์ฟเวอร์ ที่ประตูหน้าห้องส้มกับนันกำลังคุยกันอยู่ แชมป์จึงเดินช้าลงเพื่อให้ได้ยินสิ่งที่ส้มและนันคุยกันนานขึ้น

 

ส้ม

นัน เมื่อวานได้เล่น Mong ป่าว?

นัน

ไม่อ่ะ มันทำไมหรอ?

ส้ม

ไม่รู้สิ เหมือนมันตอบช้าๆ แต่ก็น่ารักดีนะ ลูกเจี๊ยบน่ะ

นัน

น่ารักตรงไหน กวนโอ้ยล่ะสิไม่ว่า...

 

ส้มและนันหัวเราะอย่างสนุกสนาน ส่วนแชมป์ที่เดินจากมาก็รู้สึกดีใจ และก็ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้ยินส้มพูดเช่นนั้น

  

ภายใน / ห้องเซิร์ฟเวอร์ของโรงเรียน / ทางเดินหน้าห้อง - กลางวัน

แชมป์เดินมาอย่างมีความสุข แต่สีหน้าก็เปลี่ยนไปเมื่อพบว่า คุณครูเอ๋ยืนทำหน้าเครียดจ้องมาที่แชมป์ แชมป์ตกใจที่เห็นคุณครูเอ๋ แชมป์เดินไปหาคุณครูเอ๋อย่างมีความผิด แชมป์เดินตามคุณครูเอ๋เข้าไปในห้องเซิร์ฟเวอร์ สักครู่หนึ่ง แล้วแชมป์ก็เดินออกมาอย่างโล่งออก

 

นัน (V.O.)

  เป็นโชคร้ายของไอ่แชมป์มัน ที่อยู่ๆครู เอ๋ก็กลับมาก่อนกำหนด 

แถมยังไปเจอไฟล์ที่ไอ่แชมป์เอาไปใส่ไว้อีกต่างหาก ก็เลยโดนลงโทษไปตามระเบียบ

แต่โชคดีก็คือ ไอ่แชมป์มันย้ายโปรแกรม Mong ไปไว้ที่บ้านของมันก่อนหน้านี้แล้ว

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - กลางวัน

แชมป์กำลังกวาดห้องคอมพิวเตอร์อยู่ พอทำเสร็จ แชมป์ก็เดินไปนั่งที่โต๊ะคอมเครื่องประจำ ส้มเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำพลาสติกใบหนึ่งที่ถืออยู่ในมือ ส้มวางแก้วไว้บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ ก่อนจะวางกระเป๋าสะพายไว้ที่เก้าอี้โต๊ะข้างๆ แต่กระเป๋ากลับไปโดนแก้วน้ำที่วางอยู่ ทำให้น้ำหกไปทั่วบริเวณนั้น ส้มตกใจมาก ผู้คนในห้อง 

ต่างหันมาดู แต่ก็ไม่มีใครที่เข้ามาช่วยส้มเก็บกวาดเลย ในขณะที่ส้มกำลังหาวิธีเก็บกวาดอยู่ คุณครูเอ๋ก็เดินเข้ามาในห้องพอดี คุณครูจึงมองมาจ้องที่แชมป์ แชมป์ก้มหน้ารับ แชมป์เดินเข้าไปหาส้มพร้อมกับไม้กวาดและผ้าถูพื้นเพื่อช่วยส้มทำความสะอาด ส้มเห็นแชมป์เข้ามาช่วยก็ยิ้มให้กับแชมป์ ซึ่งแชมป์ก็พยายามหลบสายตาส้มอยู่

 

ส้ม

ขอบใจมากเลยนะแชมป์ ที่มาช่วยเรา

 

แชมป์ค่อยๆหันมามองส้มด้วยสีหน้าสงสัย ซึ่งส้มก็ยิ้มเป็นการตอบรับ แชมป์มองส้มค้างไปสักพัก ก่อนจะหันไปเก็บกวาดต่อ และแอบยิ้มด้วยความโล่งอก แชมป์กำลังจะเก็บแก้วพลาสติกไปทิ้ง ส้มก็ยื่นมือเข้ามาขอแก้วจากมือของแชมป์

ส้ม

เดี๋ยวเราเอาไปทิ้งเอง

ขอบคุณแชมป์ที่มาช่วยนะ

แชมป์

(ยิ้ม)

อืม

ส้ม

(ยิ้มกว้าง)

 

แชมป์ส่งต่อแก้วพลาสติกนั้นให้กับส้ม ส้มเดินจากไป ส่วนแชมป์ก็เก็บไม้กวาดและผ้าถูกพื้นไปเก็บด้วยสีหน้าที่มีความสุขมาก

 

 

ภายใน / บ้านของแชมป์ / ห้องรับแขก - กลางคืน

แม่แชมป์นั่งดูหนังเรื่อง “ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่นอยู่” แชมป์กลับมาจากโรงเรียนพอดี

 

แชมป์

แม่... กลับมาละนะ

แม่แชมป์

มาละเหรอ วันนี้แม่ไปเช่าหนังที่ร้านหน้าปากซอยมา ดูด้วยกันมั้ย

แชมป์

อ่าครับ

(แชมป์เดินมานั่งเก้าอี้ที่โต๊ะรับแขก)

แม่แชมป์

(แซว)

วันนี้แปลกนะเนียะ มาดูหนังกับแม่ได้ ทุกทีเห็นเล่นแค่คอมพ์

แชมป์

โห่แม่ ก็มีเบื่อบ้าง อะไรบ้าง

 

หนังที่เปิดอยุ่เล่นมาถึงฉากที่โจ้ไปบอกรักซี โดยการเปิดแผ่นป้ายเพื่อบอกรัก แต่ซีกลับบอกปฏิเสธโจ้ไป

 

แม่แชมป์

เป็นแม่นะ มีคนมาบอกรักแบบนี้นี่รักไปแล้ว

แชมป์

โห่แม่ น้ำเน่าอ่ะ ใครเค้าจะไปทำกัน

 

 

 

 

ภายใน / ห้องคอมพิวเตอร์ - กลางวัน

ในห้องมีนักเรียนอยู่ไม่มากนัก เหลือเพียงแชมป์และล้ม กับนักเรียนอีกสองสามคนที่กำลังเก็บของออกไปจากห้อง แชมป์นั่งมองนักเรียนกลุ่มที่เหลือออกไปจนหมด จนทั้งห้องเหลือเพียงแชมป์และส้มสองคน แชมป์เดินเข้าไปหาส้มที่นั่งเล่นคอมอยู่ พร้อมกับแผ่นป้ายกระดาษที่อยู่ด้านหลัง

 

แชมป์

ส้ม

 

ส้มหันมามองแชมป์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จากนั้นแชมป์ก็เริ่มเปิดแผ่นป้าย

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

ตั้งแต่เปิดเทอมมาเราได้รู้ว่า

(เปิดแผ่นต่อไป)

ผู้หญิงที่สวยที่สุดไม่ใช่พวกนี้

(เปิดแผ่นต่อไป)

 

เป็นรูปนางสาวไทย แชมป์ทำหน้าไม่เห็นด้วยและส่ายหัวไปมา ส้มทำหน้างงๆกับสิ่งที่แชมป์ทำอยู่

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

(เปิดแผ่นต่อไป)

แต่เป็นผู้หญิงในภาพนี้...

(เปิดแผ่นต่อไป)

 

ในแผ่นป้ายมีกระจกติดเอาไว้ สะท้อนให้ส้มเห็นหน้าของตัวเอง ส้มทำตาโตขึ้นและเริ่มนิ่งๆ

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

(เปิดแผ่นต่อไป)

เราพูดเล่นนะ

 

ส้มแอบหลุดหัวเราะออกมา แชมป์ก็แอบหัวเราะตามเหมือนกัน

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

(เปิดแผ่นต่อไป)

ที่จะพูดจริงๆก็คือ 

(เปิดแผ่นต่อไป)

เราได้รู้จักกับเพื่อนร่วมห้องคนนึง

(เปิดแผ่นต่อไป)

ซึ่งเรารู้สึกว่าเค้ามีชีวิตชีวา

 

ส้มเริ่มกลับมาทำหน้าสงสัยอีกครั้ง

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

(เปิดแผ่นต่อไป)

และน่ารักมาก

 

ส้มเริ่มทำหน้าเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ แชมป์เริ่มทำสีหน้าไม่ถูก แต่ก็ยังเปิดแผ่นป้ายต่อไป

 

แชมป์ (ข้อความบนป้าย)

(เปิดแผ่นต่อไป)

เราชอบเค้ามานานแล้วล่ะ

 

ส้มเริ่มเอามือมาจับที่ท้องและกำมือแน่น ส้มมีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนะ แชมป์เก็บแผ่นป้ายและออกจากห้องคอมพิวเตอร์ แชมป์มีสีหน้ารอคอยให้ส้มวิ่งมาคุยกับแชมป์เหมือนในภาพยนตร์ที่แชมป์ดู แต่แชมป์ต้องเอะใจเมื่อได้ยินเสียงวิ่งตามมาทางด้านหลัง และแชมป์ต้องตกใจ เมื่อเห็นว่าส้มวิ่งผ่านตัวเองไปอย่างรวดเร็ว และไม่มีทีท่าที่จะหันกลับมา แชมป์หยุดเดินอย่างกะทันหัน และงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

 

ภายใน / ห้องเรียน - กลางวัน

 

ในขณะที่คุณครูกำลังสอน แชมป์ยังคงมองไปที่โต๊ะของส้มที่ไม่มีส้มนั่งอยู่อย่างเหม่อลอย ด้วยความหมดอะไรตายอยาก 

 

วิน (V.O.)

ตั้งแต่ที่ไอ่แชมป์ไปบอกรักส้ม ส้มก็หายไปเลย

ไม่ไปห้องคอมพ์ ไม่มาเรียน Mongก็ไม่เล่น ไม่มีใครพบหน้า

นันบอกว่า ส้มมันไม่สบาย แต่ไอ่แชมป์มันก็ไม่เชื่อ

ได้แต่บอกว่าตัวเองผิด ไม่น่าทำอย่างนั้นเลย เฮ่อ... ความรักนะ ความรัก


ภายใน / ศาลา / ฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านไอศกรีมที่ติดกับโรงอาหาร - กลางวัน

แชมป์นั่งกินไอศกรีมอยู่คนเดียว และสายตายังคงจ้องมองไปที่ร้านไอศกรีมร้านประจำของส้มอย่างถอดใจ วินเดินเข้ามาหาแชมป์พร้อมกับนัน  ก่อนที่นันจะโบกมือลาและเดินจากไป วินเดินมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับแชมป์ แชมป์ยังคงมองไปที่ร้านไอศกรีมอย่างไม่สนใจวิน

 

วิน

เฮ้ยไอ่แชมป์ ตู้เย็นที่บ้านไม่ได้เสียบปลั๊กหรอวะ

(แชมป์ไม่สนใจ)

ก็หน้าแกมันไม่เย็น มันเลยบูดไง

ไม่ฮาหรอวะ เฮ่ย แย่ๆๆ ต้องไปปรับปรุงซะละเรา...

(แชมป์ยังคงไม่สนใจ)

แชมป์!!

แชมป์

(แชมป์หันมาหาวิน)

ไหนแกบอกว่า มีรักในวัยเรียน เหมือนยืนหลบฝนใต้ต้นทุเรียนไงวะ

วิน

ก็กุชอบกินทุเรียนนี่หว่า

(วินยิ้ม)

แชมป์

อืม

วิน

ต้องขอบคุณแกมากๆเลยนะเว่ย ที่ทำให้กูได้เป็นแฟนกับส้ม

(แชมป์ทำหน้าสงสัย)

ก็เพราะ Mong ที่แกทำไง ทำให้เราได้คุยกัน แล้วก็รักกัน

นันเค้าชอบมากเลยนะ โปรแกรม...

 

ในขณะที่วินยังพูดไม่จบ แชมป์โกรธขึ้นมาในทันที และแท่งไอศกรีมที่ยังกินไม่หมดชี้หน้าวิน และลุกขึ้น

 

แชมป์

มึงบอกนันใช่มั้ย ว่ากูเป็นคนทำ

ส้มก็รู้ด้วยใช่มั้ย ว่ากูเป็นคนคุยกับส้ม 

วิน

เฮ้ย เดี๋ยว...!! ไม่ใช่แล้วเว่ย

แชมป์

(ตะคอก)

มึงไม่ต้องมาแก้ตัวเลย ทำไมมึงทำอย่างงี้วะ

 

แชมป์เอาแท่งไอศกรีมที่อยู่ในมือขว้างใส่ตัวแชมป์ก่อนจะเดินไปจากศาลา โดยมีวินเรียกแชมป์อยู่ตามหลังมา

 

 

ภายใน / ชั้นบนบ้านแชมป์ / ห้องนอนแชมป์ - กลางวัน

แชมป์เปิดประตูเข้าห้องมาและปิดประตูเสียงดัง ด้วยสีหน้าที่ยังคงโกรธอยู่ แชมป์วางกระเป๋านักเรียนลงบนเตียง ก่อนจะหลับตาลง สงบจิตสงบใจของตัวเองลง แชมป์ลืมตามาก็พบว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ของตัวเองปิดอยู่ แชมป์ถอนหายใจ

 

แชมป์

เฮ่อ...!!

แม่นะแม่ บอกว่าไม่ต้องปิดคอม ไม่ต้องปิดคอม ก็ยังจะปิดอีก

แล้วเค้าจะเล่น Mong กันยังไงล่ะแม่

 

แชมป์เดินเข้าไปกดปุ่มเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่กลับไม่ติด แชมป์จึงไปดูที่ปลั๊กไฟ ซึ่งก็เสียงอยู่ แชมป์กลับมากดปุ่มอีกครั้ง ก็ยังคงไม่ติด แชมป์ตบไปที่ตัวเครื่องคอมพิวเตอร์สามทีด้วยความอารมณ์เสีย

 

แชมป์

โอ้ย... เชี้ยเอ๊ย 

วันนี้มันวันไรวะเนียะ

ไม่มีไรดีสักอย่าง ...!!

 

แชมป์ล้มตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะระบายอารมณ์ด้วยการดิ้นไปมาไม่หยุด ก่อนจะตะโกนใส่หมอนเสียงดัง

 

แชมป์

(ตะโกนใส่หมอน)

เซ็งโว๊ย...

 

แชมป์นอนนิ่งและพยายามทำให้จิตใจสงบอีกครั้ง แชมป์นอนอยู่สักพักก่อนจะลุกขึ้นมาดูสายที่อยู่ด้านหลังคอมพิวเตอร์ และพบว่ามีสายเส้นหนึ่งขาดเหมือนเป็นรอยที่โดนหนูกัด แชมป์จึงจดเบอร์โทรศัพท์ที่มีป้ายติดอยู่ที่เครื่องคอมพิวเตอร์ และเดินออกไปจากห้อง

 

 

ภายใน / บ้านของแชมป์ / ห้องรับแขก - กลางวัน

แชมป์เดินลงมาจากบันได เดินตรงไปที่โทรศัพท์ เพื่อโทรไปยังเบอร์ที่จดใส่กระดาษมา 

 

พนักงาน (เสียงในโทรศัพท์)

สวัสดีครับ ร้าน Double S ครับ

แชมป์

ครับ 

คือเครื่องคอมพ์ของผมที่ต่อกับเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ร้านมันเปิดไม่ติดน่ะครับ

เท่าที่ดูมันมีสายเส้นหนึ่งขาดน่ะครับ อยากจะให้ที่ร้านช่วยมาดูตอนนี้ให้หน่อยน่ะครับ

พนักงาน (เสียงในโทรศัพท์)

เออ... ตอนนี้ไม่มีพนักงานอยู่ที่ร้านเลยน่ะครับ

ยังไงคุณลูกค้าช่วยนำสายที่ขาดมาเปลี่ยนที่ร้านเองนะครับ

แชมป์

อ่อครับ

พนักงาน (เสียงในโทรศัพท์)

ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะครับ

แชมป์

อ่อ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวจะเข้าไปนะครับ

พนักงาน (เสียงในโทรศัพท์)

ครับๆ สวัสดีคับครับ

(เสียงวางสาย)

 

แชมป์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเบื่อหน่ายในชีวิต แล้วแชมป์ก็เดินกลับขึ้นไปบนห้องนอน

 

แชมป์

(บ่นพึมพำ)

เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองๆ


แชมป์เดินกลับลงมาอีกครั้ง ในมือถือสายเส้นที่ขาดและเอกสารสองสามแผ่น

 

 

ภายนอก / บนรถของคุณครู / หน้าร้านคอมพิวเตอร์บ้านของส้ม - กลางวัน

แชมป์ขี่รถมอเตอร์ไซด์มาจอดอยู่ที่ร้านคอมพิวเตอร์ของส้ม แชมป์ตกใจไม่นึกว่าตนจะต่อเซิร์ฟเวอร์ไว้กับร้านของส้ม แชมป์เปิดดูเอกสาร และเทียบที่อยู่กับร้านของส้ม และก็พบว่าตรงกัน แชมป์นิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะทำหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก แชมป์กำหมัดและทุบไปที่หน้าปัดรถหนึ่งครั้ง

 

แชมป์

ไอ่เชี้ยเอ๊ย...!!

 

แชมป์ขยำเอกสารเป็นก้อนและขว้างใส่ร้านคอมพิวเตอร์ของส้ม ก่อนที่จะขี่รถมอเตอร์ไซด์ออกไป

 

 

ภายนอก / บ้านวิน / หน้าบ้านวิน - กลางวัน

แชมป์ขี่รถมาจอดที่หน้าประตูรั้ว แชมป์จอดรถ และลงมาเกาะรั้วและเรียกวิน

 

แชมป์

(แชมป์ตะโกนเรียก)

วิน อยู่มั้ย

วิน

วิน อยู่มั้ยวะ ออกมาคุยกับกูหน่อย

 

วินแอบส่องดูแชมป์อยู่ที่หลังผ้าม่านชั้นบนของตัวบ้าน

 

ภาพแทนสายตาวิน พ่อของวินเดินเข้าไปคุยกับแชมป์ สักครู่พ่อของวินก็เดินกลับเข้ามาในบ้านพร้อมกับถุงพลาสติกที่แชมป์ได้เอามาให้ แชมป์ยังคงยืนรออยู่ที่หน้าบ้าน พ่อของวินเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของวิน 

 

พ่อของวิน

วิน แชมป์เค้าฝากมาให้น่ะลูก

 

พ่อยืนถุงพลาสติกมาให้ วินรับถุงจากพ่อก่อนพ่อจะเดินออกจากห้องไป วินค่อยๆดูในถุง และหยิบของในถุงออกมา มันคือทุเรียน วินเห็นทุเรียนก็นิ่งไปสักพัก ทันใดนั้นเองแชมป์ก็ตะโกนดังขึ้นมา 

 

แชมป์

(ตะโกน)

วิน กูเข้าใจแล้ว กูขอโทษนะเว่ย ยกโทษให้กูนะ

 

วินวิ่งมาที่หน้าต่างและเปิดผ้าม่านออก ด้วยสีหน้าอยากจะร้องไห้

 

วิน

(ตะโกน)

อืม ไม่เป็นไร

ถึงจะมีพายุ แต่อย่างน้อยเราก็มีทุเรียนนะเว่ย

(วินหยิบทุเรียนออกมากิน)

 

 

ภายใน / บ้านของแชมป์ / ห้องรับแขก - กลางวัน

แชมป์เดินเข้ามาในบ้านอย่างมีความสุข แต่เมื่อเห็นอุปกรณ์และเครื่องมือซ่อมคอมพิวเตอร์วางอยู่บนโต๊ะรับแขกแชมป์รู้สึกตกใจ แม่ของแชมป์เดินเข้ามาเจอแชมป์พอดี

 

แม่แชมป์

แชมป์ มีเพื่อนมาหาแหนะลูก

อยู่หลังบ้านน่ะ เดี๋ยวแม่ไปเรียกให้

แชมป์ 

(แชมป์ตกใจ)

อย่านะแม่

 

แชมป์วิ่งเข้าไปหลบในห้องนอนอย่างรวดเร็ว แม่ยังคงงงๆกับแชมป์ที่ทำตัวแปลกๆ

 

 

ภายใน / ชั้นบนบ้านแชมป์ / ห้องนอนแชมป์ - กลางวัน

แชมป์วิ่งเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าที่แตกตื่น ก่อนจะรีบปิดและล๊อคประตูห้อง แชมป์ยืนเอาหลังพิงกับประตูด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก สักพักก็มีคนมาเคาะประตู แชมป์ตกใจ และรีบเดินห่างออกมา และมองไปที่ประตู เสียงเคาะประตูยังคงดังไปเรื่อยๆ เสียงเคาะประตูเงียบลง

 

นัน

แชมป์เป็นไร เปิดประตูหน่อย

 

แชมป์ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินไปเปิดประตู แชมป์เดินไปนั่งที่เตียง ส่วนนันเดินไปนั่งที่เก้าอี้โต๊ะคอมพิวเตอร์

 

แชมป์

นันมานี่มีอะไรรึเปล่า

นัน

แชมป์ นายตั้งใจฟังเรานะ 

 

นันหยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และคลี่กระดาษออก แชมป์ยังคงทำหน้างงๆ กับสิ่งที่นันทำ นันเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ

 

นัน

ส้มขอบคุณแชมป์...

แชมป์

เฮ้ย เดี๋ยว...!!

นัน

ฟัง!!

ส้มขอบคุณแชมป์มากเลยนะ ต้องขอบคุณจริงๆที่แชมป์เป็นคนดีกับส้มเสมอมา

ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน ส้มวิ่งไปชนแชมป์ทั้งที่ยังไม่ทันจะขอโทษ 

แต่แชมป์ก็ไม่โกรธ อีกทั้งยังบอกทางไปห้องน้ำให้กับส้มอีก

แชมป์

เอิ่ม... 

นัน

ขอบคุณแชมป์ที่ผลักส้มกับนันที่มัวแต่ดูหนังสือจนไม่สนใจทาง ไม่ให้ชนกับเสา

ถึงแม้ว่าจะได้แผลมาบ้าง แต่ก็ขอบคุณจริงคือ

แชมป์

คือ...

 

ขอบคุณที่มาช่วยทำความสะอาดน้ำที่ส้มทำหกไว้ในห้องคอมพ์

ทั้งที่มีคนอยู่มากมาย แต่กลับมีแค่แชมป์ที่เข้ามาช่วยส้ม

 

แชมป์ได้ฟังข้อความดังกล่าวก็รู้สึกเหวอกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และกำลังจะสารภาพบอกความจริงกับนัน

 

แชมป์ 

ที่จริงแล้ว คือ เรา....

 

แชมป์พูดยังไม่ทันจบ ก็มีเสียงแทรก 

 

ส้ม (V.O.)

เรารู้ตั้งแต่แรกแล้วแหละ ว่าแชมป์เป็นคนทำโปรแกรม Mong

ขอบคุณมากเลยนะ ที่คอยคุยกับเราเวลาเราเบื่อๆ โดยเฉพาะลูกเจี๊ยบน่ารักมาก

 

ส้มก็เดินเข้ามาในห้องและนั่งแทนที่ของนัน ที่ได้ลุกออกไปจากห้องในเวลาเดียวกัน แชมป์เห็นส้มก็ทำหน้าตกใจ และนิ่งค้างอยู่อย่างนั้น ทำอะไรไม่ถูก

 

แชมป์ 

ที่จริงแล้ว คือ เรา....

ส้ม

เราต้องขอโทษเรื่องในห้องคอมวันนั้นด้วยนะ ส้มต้องขอโทษจริงๆ

ที่ส้มวิ่งหนีหายไปเพราะความตื่นเต้น และถ้าตื่นเต้นมากๆก็จะปวดท้องเข้าห้องน้ำ

และสิ่งที่เราอยากจะบอกคือ...

 

ส้มเริ่มมีอาการปวดท้องเกิดขึ้น ส้มเอามือกุมไว้ที่ท้อง ก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับแชมป์ และวิ่งออกไปจากห้อง แชมป์รับโทรศัพท์มือถือมาอย่างงงๆ แชมป์ยังคงมองตามส้มที่วิ่งออกไป

 

ภาพแทนสายตา แชมป์ก้มลงดูจอโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือ มันเป็นโปรแกรม Mong ที่มีข้อความจากผู้ใช้ว่า

 

โปรแกรม (ข้อความ)

เป็นแฟนกันนะ

 

และก็มีรูปลูกเจี๊ยบต่อด้านล่าง แต่ไม่มีข้อความขึ้น

 

FADE OUT:

THE END:

529 [ SimSimi ]

posted on 07 Aug 2012 03:17 by secretpat3 directory Fiction
เป็นส่วนหนึ่งของวิชาเขียนบทที่ผมลงเรียนนะครับ 
แต่เนื่องด้วยงานเยอะมาก สอบด้วย เลยไม่มีเวลาเขียนเยอะ
เรียกว่าปั่นเลยก็ได้เพราะคืนเดียวเสร็จ 555
 
ยังไงอ่านแล้วก็ลองแนะนำมาได้นะ
เพราะยังต้องแก้อีกหลายรอบ อันนี้เป็นแบบ Outline เฉยๆ หวังว่าจะชอบกันนะ
ปล. ตอนท้ายๆจะเห็นว่า จบไวเว่อ จะไปส่งไม่ทันละ 555
แว้นออกจากบ้าน 20 นาที ไปส่งทันเวลาเสี้ยงวิสุดท้าย
ปล. อาจจะพิมพ์ผิดเยอะด้วยนะ มันรีบจริงๆ 
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
 

ฉากบ้านของแชมป์ในช่วงเช้าตรู่ พร้อมกับเสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านที่กำลังดังลั่น ภาพตัดมาที่ห้องนอนของแชมป์ ขณะที่แชมป์กำลังนอนงัวเงียตื่นจากเสียงกริ่งโทรศัพท์อยู่บนที่นอน เสียงกริ่งโทรศัพท์เงียบลงและเสียงของแม่แชมป์ก็เข้ามาแทนที่ แชมป์กลับมานอนนิ่งอีกครั้ง จากที่เหมือนจะตื่น เมื่อแม่ตะโกนบอกว่า “ตื่นได้แล้ว ไปโรงเรียนวันแรกก็สายแล้ว ไม่ไหวเลยลูกคนนี้” แชมป์ได้ยินดังนั้นก็สะดุ้ง ลุกขึ้นนั่งบนเตียงและเอื้อมหยิบดูนาฬิกาที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาดู  แต่ก็พบว่าความเป็นจริงนั้นยังเช้าอยู่ แชมป์ทำหน้าเซ็งเหมือนกับว่าโดนหลอกอีกแล้ว จากนั้นจึงหงายหลังกลับลงไปนอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง เหมือนพยายามจะนอนต่อ แต่ก็นอนไม่หลับ จึงลุกขึ้นตื่นแทน

 

ภาพตัดมาที่โรงเรียน แชมป์ในชุดนักเรียนตัวใหม่ กำลังเดินไปเข้าแถวอย่างใจเย็น และใส่หูฟังฟังเพลงอย่างสบายใจ แต่อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง วิ่งเข้ามาชนกับแชมป์อย่างที่แชมป์ไม่ทันตั้งตัว ทำให้แชมป์ล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น ในขณะที่แชมป์กำลังเจ็บและสำรวจหาบาดแผลอยู่ ผู้หญิงคนนั้นก็พูดอะไรสักอย่าง ซึ่งแชมป์ก็ไม่ได้ยินชัดเจนนัก ด้วยความที่โกรธแชมป์จึงชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้น และกำลังจะต่อว่า แต่เธอคนนั้นกลับวิ่งจากไปเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แชมป์นั่งงงไปชั่วขณะ ก่อนที่ “วิน” เพื่อนของแชมป์จะมาทัก แต่แชมป์ก็คงยังไม่ได้ยินเหมือนเดิม จนวินดึงหูฟังออกจากหูของแชมป์ และถามว่ามานั่งทำอะไรตรงนี้ ไปเข้าแถวได้แล้ว จากนั้นทั้งคู่จึงลุกและวิ่งไปเข้าแถว รวมทั้งเด็กคนอื่นๆในบริเวณนั้น ที่รีบเร่งไปเข้าแถวที่บริเวณหน้าเสาธงให้ทัน

 

หลังจากเข้าแถวที่หน้าเสาธงเสร็จ แชมป์และวินก็ไปเข้าห้องน้ำก่อนจะขึ้นห้องเรียน ทั้งคู่คุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่จะไปเข้าแถวระหว่างที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ แชมป์รู้สึกเซ็งกับแผลที่เกิดขึ้นจากการที่ถูกชน แชมป์เป็นแผลถลอกเล็กน้อยบริเวณมือข้างซ้าย ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นอะไรมาก แต่แชมป์ก็บ่นอยู่พักใหญ่ จนทั้งคู่เดินไปถึงห้องเรียนของพวกเขา

 

แชมป์และวินเดินเข้าห้องเรียนทางด้านประตูหลังของห้อง ในห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงนักเรียนคุยกัน อย่างสนุกสนาน บางคนก็เป็นเพื่อนที่คุ้นหน้าคุ้นตา ส่วนบางคนก็เป็นนักเรียนใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามา ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แชมป์และวินเดินตรงไปยังโต๊ะที่อยู่หลังสุดฝั่งหน้าต่าง ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทั้งคู่จะต้องมานั่งตรงนี้ ซึ่งวินได้เอากระเป๋านักเรียนมาจองไว้ตั้งแต่เช้าแล้ว เสียงของเพื่อนๆในห้องยังคงดังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งครูประจำชั้นเดินเข้ามาในห้อง นักเรียนต่างพากันวิ่งกลับไปยังโต๊ะประจำของตัวเอง พร้อมกับเสียงที่เงียบลงอย่างรวดเร็ว  นักเรียนทุกคนสวัสดีคุณครูอย่างที่ไม่พร้อมเพียงกันนัก คุณครูแนะนำตัวและบอกให้นักเรียนทำกิจกรรมร่วมกัน เพื่อเป็นการรู้จักกับเพื่อนใหม่ นั่นคือการให้เขียนชื่อเพื่อนๆในห้องลงในกระดาษให้ครบภายในชั่วโมงนี้ ในห้องเรียนเริ่มกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง ในขณะที่แชมป์ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะ และมองหาเพื่อนเก่าที่ตนรู้จัก แชมป์ก้มหน้าก้มตาเขียนชื่อเพื่อนในห้องลงในกระดาษอย่างรวดเร็ว จนก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง บอกว่าตัวเองชื่อ “ส้ม” และถามแชมป์ว่าชื่ออะไร แชมป์ตอบกลับไปพร้อมกับเขียนชื่อ “ส้ม” ลงไปในกระดาษของตนเอง ส้มยังพูดต่อไปอีกว่า ขอบคุณมากนะสำหรับเมื่อเช้า แชมป์สงสัยในคำพูดของส้มจึงก่อนที่เงยหน้าขึ้นมามองส้ม แต่ส้มก็เดินไปเสียแล้ว แชมป์ยังคงมองตามส้มอยู่ จนส้มเดินกลับยังไปนั่งที่นั่งของตน ที่อยู่บริเวณหน้าห้องฝั่งติดกับประตู และส้มก็หันหลังกลับมาคุยกับเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหลัง ทำให้แชมป์ได้เห็นใบหน้าที่สวยและน่ารักของส้ม ทำเอาแชมป์ตาค้าง และตกหลุมรักตั้งแต่ได้เห็นครั้งแรกเลยทีเดียว แชมป์ยังคงจ้องมองส้มอย่างไม่ละสายตา วินกลับมาที่โต๊ะและทักแชมป์ แต่แชมป์ยังคงไม่มีการตอบสนองต่อวิน วินจึงทักแชมป์อีกครั้ง แชมป์จึงรู้ตัวว่าวินกำลังคุยกับตนอยู่ วินชี้ไปทางหน้าห้องฝั่งติดประตู และพูดชมเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งว่าน่ารัก แชมป์จึงถามกลับว่าหมายถึงส้มรึเปล่า วินจึงบอกว่าไม่ใช่คนที่วิ่งชนแชมป์เมื่อเช้า แต่เป็น “นัน” สาวที่สวมแว่นดูเป็นเด็กเรียน คนที่นั่งอยู่ข้างๆ แชมป์หันมามองหน้าวินด้วยความสงสัยในคำพูดของวิน และถามวินกลับไปว่าส้มเป็นคนที่วิ่งชนกับตนเมื่อเช้า? วินพยักหน้าเป็นการตอบรับ และทำหน้าสงสัยในคำถามของแชมป์เช่นกัน แชมป์ตอบกลับมาว่า “อ่อ” พร้อมพยักหน้าเล็กน้อยเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว และก็กลับไปเขียนชื่อเพื่อนในกระดาษของตนต่อ เหมือนกับว่าไม่มีเรื่องค้างคาใจกับผู้หญิงที่วิ่งมาชนเมื่อเช้าแล้ว วินจึงแซวแชมป์ว่า เมื่อตอนก่อนเข้าห้องบ่นไม่หยุด พอเห็นหน้าถึงกับไม่บ่นสักคำ สงสัยจะได้รับวิตามินซีไปเต็มๆ แชมป์ทำเป็นไม่สนใจ แต่ใบหน้ากลับยิ้มไม่หุบ

 

แชมป์นั่งมองมือซ้ายของตัวเองที่ไม่หลงเหลือรอยแผลอยู่แล้ว แชมป์ยิ้มเล็กๆให้กับความหลังของตนกับส้ม วินที่รู้ถึงการกระทำของแชมป์จึงแซวแชมป์ว่า จะดูอีกนานมั้ย แผลก็หายไปนานแล้ว แชมป์จึงตอบกลับว่า “ถึงแผลจะหาย แต่ใจก็ยังต้องการคนรักษา” 

วินจึงตอบกลับไปว่า ทำมาเป็นปากเก่ง ไม่เห็นจะเข้าไปจีบส้มสักที แชมป์ยักไหล่กลับพร้อมกับเบ้ปากเพื่อเป็นกสรบอกว่าไม่สนใจ แต่หลังจากนั้นแชมป์ก็หันไปมองส้มที่ยั่งอยู่หน้าห้องด้วยความถอดใจ เพราะความจริงแล้วแชมป์ไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยกับส้ม

 

(มีคำพูดบรรยาย) แชมป์ยังคงได้้แต่มองส้ม และยังไม่กล้าเข้าไปคุยกับส้มสักที แชมป์เรียนรู้ชีวิตประจำวันของส้มจากการสังเกตุอยู่ห่างๆ และก็ได้รู้ว่าทุกๆกลางวัน เมื่อส้มกินข้าวเสร็จก็มากินไอศกรีมที่ร้านแรกที่ติดกับโรงอาหาร และทุกๆเย็น ส้มจะไปนั่งเล่นคอมพิวเตอร์ที่ห้องคอมพิวเตอร์ / เป็นภาพแชมป์ที่คอยสังเกตุส้ม ว่าส้มทำอะไร ไปที่ไหนบ้างอยู่ห่างๆ มีฉากที่เดินผ่านไปมา สะดุด หรือเดินชน เพราะมัวแต่ดูส้ม

 

ที่ห้องคอมพิวเตอร์ ขณะที่แชมป์กำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์และแอบมองส้มอยู่นั้น ก็มีรุ่นพี่คนหนึ่งเดินเข้ามาถามว่าอยากจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์รึเปล่า แชมป์ตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง และหันไปมองส้ม แชมป์ตอบตกลงและคิดว่าส้มเองก็คงจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์เช่นกัน แชมป์ยังคงแอบมองอีกครั้ง เมื่อพี่คนดังกล่าวเข้าไปถามส้มที่นั่งอยู่อีกฝั่งว่าจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์รึเปล่า แต่แชมป์ก็ต้องผิดหวัง เพราะส้มปฏิเสธการเข้าชมรมอย่างง่ายดาย แต่ก็ถือว่าเป็นโชคดีของแชมป์ ที่จะได้เข้ามาใช้ห้องคอมได้อย่างไม่มีพิรุด

 

ภาพตัดมาที่ถนนในโรงเรียน แชมป์และวินกำลังลงมาจากตึกเรียนเพื่อจะเดินไปโรงอาหารเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน  ซึ่งก็เช่นเดียวกันกับส้มและนัน ที่เดินนำมาก่อนหน้านี้แล้ว วินจึงรีบเดินเพื่อให้แชมป์ได้อยู่ใกล้ชิดกับส้มมากขึ้น และก็พยายามให้ใกล้ขึ้นไปอีกโดยการแอบผลักให้แชมป์ไปชนกับส้มที่เดินอยู่ข้างๆกัน แต่วินผลักแชมป์แรงเกินไป ทำให้ส้มล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น ด้วยความตกใจวินจึงดึงแขนแชมป์และวิ่งไปจากตรงนั้นเพื่อไม่ให้ส้มและนันเห็น แต่โชคร้ายที่นันเห็นว่าเป็นแชมป์ที่ชนส้มล้ม

 

แชมป์และวินมานั่งที่ศาลาฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านไอศกรีมเจ้าแรกที่ติดกับโรงอาหาร วินขอโทษที่พยายามจะช่วยแชมป์แต่กลับทำให้ทุกอย่างมันดูแย่ลง ซึ่งแชมป์ก็ไม่ได้โกรธอะไรวินเลย วินยังคงชมนันว่า “สาวแว่นน่ารัก อยู่ไม่ขาดปาก” ทั้งคู่คุยกันไป ขณะที่ตาของทั้งคู่ก็จ้องมองไปยังร้านไอศกรีมที่ส้มและนันกำลังเลือกซื้อไอศกรีมอยู่ สีหน้าแชมป์ยิ่งดูเศร้าขึ้น เมื่อเห็นว่าส้มได้แผลจากที่โดนชนล้มเมื่อกี้ แชมป์ก็พูดขึ้นว่าตัวเองคงจะหมดหวังแล้ว ซึ่งวินก็คิดเหมือนกันว่าตนเองก็คงจะหมดหวังแล้วเช่นกัน แชมป์เลยพูดว่า “มีรักในวัยเรียน เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน” วินหันมามองหน้าแชมป์แล้วก็บอกว่าไม่ใช่ “มีรักในวัยเรียน เหมือนยืนหลบฝนใต้ต้นทุกเรียนตอนมีพายุ” ทั้งสองนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่ยิ้มและหัวเราะออกมา 

 

(มีคำพูดบรรยาย) หลังจากวันนั้นแชมป์ก็ไม่ได้เข้าไปคุยกันส้มอีกเลยถึงแม้จะอยู่ห้องเดียวกันก็ตาม ทั้งคู่แยกย้ายกันไปอยู่คนละห้อง จนกระทั้ง มัธยมศึกษาปีที่ 6 แชมป์ วิน ส้ม และนันก็ได้กลับมาอยุ่ห้องเดียวกันอีกครั้ง / เป็นภาพการสอบ และการประกาศรายชื่อ ว่านักเรียนแต่ละคนได้อยู่ห้องไหนบ้างที่บอร์ดหน้าห้องประชาสัมพันธ์

 

 

เป็นคำพูดบรรยาย หลังจากนั้นแชมป์   ก็ไม่ได้คุยกับส้มอีกเลย เพราะแยกย้ายไปเรียนคนละห้อง แต่ก็กลับมาอยู่ห้องเดียวกันตอน ม หกอีกครั้ง

 

ตอนเย็นแชมป์ยังคงไปที่ห้องคอมพิวเตอร์อย่างเช่นเคย รวมไปถึงส้มที่ยังคงมาเล่นอยู่ทุกวัน แชมป์ยังไม่ไม่กล้าแม้จะสบหน้ากับส้ม แต่ก็ยังคงชอบส้มอยู่ จึงได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆเหมือนเช่นก่อน ในขณะที่แชมป์มองส้มอย่างอ่อนใจอยู่นั้น คุณครูเอ๋ คุณครูประจำห้องคอมก็เข้ามาคุยกับแชมป์ โดยคุณครูต้องการให้แชมป์ช่วยดูและระบบเว็บไซต์ของโรงเรียนแทนคุณครูเองที่มีหน้าที่ดูแลอยู่ เนื่องจากต้องไปดูงานที่ต่างประเทศเป็นเวลา 2 สัปดาห์ และแชมป์เองก็มีความรู้เรื่องคอมเป็นอย่างดี โดยแชมป์ต้องมาเช็คระบบเซิฟเวอร์ทุกๆวัน ว่าทำงานปกติไหม ส่วนเรื่องอื่นๆ คุณครูได้สั่งให้ภารโรงดูแลให้แล้ว 

 

แชมป์กลับไปถึงบ้าน ก็รู้สึกเบื่อๆ ที่ตัวเองจะต้องไปดูแลเซิฟเวอร์ให้กับโรงเรียน ทั้งๆที่ไม่ใช่หน้าที่ของตัวเองก็ตาม จึงเขียนโปรแกรมขึ้นเพื่อคุยกับตัวเอง แชมป์นั่งเขียนโปรแกรมอยู่สามวัน โปรแกรมก็เขียนเสร็จสมบูรณ์ และใช้ชื่อโปรแกรมว่า “SimSimi” เป็นภาษาเกาหลีที่แปลว่า “เบื่อ” ซึ่งหมายถึงอาการของตัวเองในขณะนั้นนั่นเอง พอเขียนเสร็จจึงคิดจะเอาไปลงที่เซิฟเวอร์ของโรงเรียนดีกว่า เพื่อเป็นการแก้เบื่อและเหมือนกับว่า ได้ไปดูแลสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้น จะได้ไม่เบื่อ

 

วันต่อมาแชมป์ส่งลิ้งให้กับวินเพื่อทดลองใช้ และวินก็ส่งต่อให้เพื่อนๆได้ใช้กัน จนกลายเป็นที่รู้จักของคนในโรงเรียนอย่างรวดเร็ว 

 

ในเย็นวันนั้นเอง ในขณะที่ส้มกลับมาถึงบ้าน ส้มล้มตัวลงนอนบนที่นอนของตัวเอง สักพักก็มีเสียงจากโทรศัพท์มือถือของส้มดังขึ้น ส้มหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ข้างๆตัว ขึ้นมาดูขณะที่นอนอยู่ มันเป็นเสียงข้อความจากโปรแกรมแชท ที่นันได้ส่งข้อความมา ส้มเปิดอ่านและได้ใจความว่า ให้ลองเล่นโปรแกรมนี้ดู ส่งมาพร้อมกับลิงค์ของเว็บไซต์ดังกล่าว ในขณะที่หน้าเว็บกำลังโหลดอยู่นั้น แม่ของส้มก็เรียกส้มให้ไปกินข้าวเย็นกับครอบครัว ส้มจึงวางโทรศัพท์ทิ้งไว้ 

 

วันต่อมาส้มยังคงไม่ได้เปิดใช้โทรศัพท์มือถือ จนกระทั้งคุณครูให้อ่านบทความในหนังสือภาษาไทย ส้มรู้สึกเบื่อจึงหยิบโทรศัพท์มือถือเพื่อจะเล่นอินเตอร์เน็ต แต่ก็พบกับหน้าเว็บ SimSimi ที่ถูกเปิดค้างไว้อยู่ ส้มจึงลองเล่นดูและรู้สึกสนุกดี จนถึงกับหลุดหัวเราะออกมา ทำเอาเพื่อนคนอื่นๆงงว่าส้มหัวเราะอะไรอยู่ เพราะบทความที่อาจารย์ให้อ่านเป็นเรื่องเศร้า กว่าที่ส้มจะรู้ตัวคุณครูก็มายืนอยู่ที่หน้าโต๊ะของส้มแล้ว คุณครูยึดมือถือของส้มไป และให้มาเอาคืนตอนท้ายคาบ และนั่นก็ทำให้แชมป์ได้รู้ว่าส้มเล่นโปรแกรมที่ตัวเองได้สร้างเอาไว้ แชมป์ยิ้ม 

 

คุณครูประจำชั้นมาที่ห้องเรียนอีกครั้ง และพูดว่าวันนี้จะไปเยี่ยมบ้านนักเรียน ขณะที่คุณครูกำลังประกาศชื่อ ก็มีชื่อของแชมป์และวิน ทั้งคู่จึงขออนุญาติออกไปเข้าห้องน้ำ และคุณครูก็ประกาศชื่อนักเรียนคนที่เหลือ ภาพตัดไปที่ตู้โทรศัพท์ แชมป์และวินกำลังโทรศัพท์อยู่ ทั้งคู่รออย่างใจจดใจจอว่าเมื่อไหร่จะมีคนรับสาย ภาพตัดกลับไปที่คุณครูประกาศชื่อนักเรียนอีกครั้ง พอคุณครูประกาศรายชื่อจบก็ย้ำว่า คุณครูอยากเห็นสถาพจริงของที่บ้าน ดังนั้นนักเรียนอย่า....ภาพก็ตัดกลับไปที่ตู้โทรศัพท์อีกครั้ง “แม่ วันนี้ครูจะไปเยี่ยมบ้าน”

 

เย็นวันนั้นเอง นักเรียนที่ครูจะไปเยี่ยมบ้านก็มารอที่รถของคุณครูตามที่ได้นัดไว้ แชมป์วิ่งตามมาอย่างเหนื่อยหอบ และก็ต้องอึ้งเมื่อพบว่าส้มก็เป็นหนึ่งในคนที่คุณครู จะต้องไปเยี่ยมบ้านด้วยเช่นกัน แชมป์เริ่มทำตัวไม่ถูกอีกครั้ง เพราะไม่กล้าสู้หน้ากับส้ม ที่เคยทำผิดเอาไว้ แชมป์ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงส้มเรียกให้ขึ้นรถ ขณะที่ทุกคนขึ้นรถกันเกือบหมดแล้ว โชคดีที่วินมาพอดี และลากแชมป์ขึ้นไปนั่งบนรถได้สำเร็จ

 

แต่วินก็ช่วยไม่ได้เสมอไปเพราะสองหลังสุดท้ายคือบ้านของส้มและแชมป์ รถของอาจารย์ไปหยุดอยู่ที่บ้านของส้ม เป็นร้านคอมพิวเตอร์เล็กๆร้านหนึ่ง และที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ แชมป์ผ่านเส้นทางนี้ทุกวัน แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเป็นบ้านของส้ม แต่สิ่งที่ทำให้แชมป์ตื่นเต้นไปกว่านั้น นั่นก็คือพ่อแม่ชอบส้มไม่อยู่บ้าน จึงทำให้ต้องไปบ้านของแชมป์ก่อน

 

เมื่อรถมาถึงบ้านของแชมป์ แม่ของแชมป์ก็ยืนอยู่หน้าบ้าน รอรับคุณครูที่จะมาเยี่ยมบ้านอยู่แล้ว คุณครูจึงกล่าวทักทายกับแม่แชมป์ ด้วยการสวัสดีและถามไถ่ว่ารอนานแล้วหรือยัง แม่ของแชมป์ก็ตอบว่ารอไม่นาน คุณครูรู้ได้ทันทีว่าแชมป์ต้องแอบมาบอกแม่ไว้ก่อนแน่ๆ แชมป์รู้ตัวจึงรีบอาสาไปเอาน้ำมาเสิร์ฟคุณครู แชมป์หายไปอยู่นาน คุณครุจึงให้ส้มออกไปตามแชมป์

 

ส้มเดินไปทางหลังบ้าน เห็นแชมป์กำลังให้อาหารลูกเจี๊ยบอยู่ ส้มจึงเดินเข้ามานั่งดูลูกเจี๊ยบใกล้ๆ แล้วก็บอกว่า “น่ารักจัง” จากนั้นส้มก็บอกว่าคุณครูให้มาตาม ส้มรู้สึกชอบลูกเจี๊ยบมาก จนแทบไม่ได้สนใจว่าแชมป์ลุกไปจากตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ส้มหันไปมองแชมป์ที่เดินจากไปอย่างไม่มีเสียงตอบรับ ด้วยสีหน้าสงสัย แต่ก็คิดว่าคงไม่มีอะไร จึงหันมาสนใจลูกเจี๊ยบต่อ

 

เช้าวันต่อมา แชมป์เดินมาให้อาหารลูกเจี๊ยบอย่างเคยก่อนไปโรงเรียน แต่วันนั้นแชมป์อารมณดีเป็นพิเศษ แชมป์ให้อาหารลูกเจี๊ยบอย่างมีความสุข และพูดกับลูกเจี๊ยบก่อนไปโรงเรียนว่า “น่ารักจัง” และแชมป์ก็เดินจากไปอย่างมีความสุข

 

วันนั้นทั้งวันที่โรงเรียนมีแต่คนพูดถึงโปรแกรม SimSimi ในรูปแบบใหม่ ที่เป็นรูปแบบของลูกเจี๊ยบพูดกับคน ซึ่งทุกคนรู้สึกชอบมากแล้วก็มีคนเล่นมากขึ้นเรื่อยๆ 

 

แชมป์กลับบ้านอย่างมีความสุข ในขณะที่แชมป์กำลังให้อาหารไก่อยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของแชมป์ก็ดังขึ้น แชมป์วางกระปุกที่ใส่อาหารลูกเจี๊ยบลงบนพท้นพร้อมกับนั่งรับโทรศัพท์ตรงบนไดทางขึ้นหลังบ้าน วินโทรมาถามเรื่อง Simsimi  ว่าเราสามารถเปลี่ยนจากลูกเจี๊ยบ ให้มาเป็นวินที่พูดแทนได้หรือไม่ แชมป์ก็ตอบกลับไปว่าได้ แต่ต้องมีเลขไอพีแอดเดรสของฝ่ายตรงข้ามก่อน แล้วแชมป์ก็ถามถึงจุดประสงค์ของวินว่าจะทำอะไร วินก็บอกว่าคิดถึงนัน ก็เลยอยากจะคุย แต่ก็จะไม่แสดงตัว หรือบอกความจริงกับนัน แชมป์จึงอาสาช่วยหาไอพีแอดเดรสของนันให้ ในขณะที่แชมป์กำลังหาไอพีของนันอยู่ ก็เจอไอพีแอดเดรสของส้มไปด้วย แชมป์จึงตัดสินใจ ลองปลอมเป็นลูกเจี๊ยบเพื่อคุยกับส้มดูสักครั้ง

 

ที่ห้องเรียนขณะเลิกเรียน ทุกคนกำลังเก็บของเพื่ออกจากห้อง ในขณะที่ส้มกำลังเดินผ่านประตูหน้าห้องเพื่อจะไปยังห้องเซิฟเวอร์ แชมป์ก็ได้ยิ้นส้มพูดเรื่อง SimSimi ว่าเมื่อวาน SimSimi ตอบช้าผิดปกติ แต่ก็น่ารักดี สงสัยจะอัพเวอร์ชันใหม่ แชมป์ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เพราะสิ่งที่ส้มพูดถึง มันคือตัวของแชมป์เอง แชมป์ยิ้งอย่างร่าเริง

 

จนไปถึงหน้าห้องเซิฟเวอร์ รอยยิ้มของแชมป์ก็จบลง เมื่อพบกับอาจารย์เอ๋ ที่กลับมากจากการดูงานก่อนกำหนด และพบว่าแชมป์ได้แอบเอาไฟล์มาลงในเซิฟเวอร์ของโรงเรียน โดยเป็นโชคดีของแชมป์ที่ย้ายเซิฟเวอร์ไปฝากไว้ที่อื่นแล้ว คุณครูจึงไม่ได้ว่าอะไรแชมป์มาก แต่ให้แชมป์มาทำความสะอาดห้องคอมพิวเตอร์แทนภารโรงเป็นเวลา 1 อาทิตย์เป็นการไถ่โทษ

 

เย็นวันนั้นแม่ของแชมป์ชวนแชมป์ดูหนังที่ไปเช่ามาเรื่อง ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น ซึ่งปกติแชมป์ไม่เคยจะดูหนังกับแม่เลย แต่วันนี้แชมป์อารมณ์ดีเป็นพิเศษจึงนั่งดูหนังกับแม่ จนถึงฉากที่โจ้ไปบอกรักซี โดยการเปิดแผ่นป้ายเพื่อบอกรัก แม่ก็พูดขึ้นว่า น่ารักดี ถ้าหากมีคนมาทำแบบนี้กับแม่ แม่คงรับรักไปแล้วไม่เหมือนกับซีหรอก

 

วันต่อมา ขณะที่แชมป์พึ่งทำความสะอาดห้องคอมพิวเตอร์เสร็จ ส้มก็เข้ามาเล่นคอมพิวเตอร์อย่างเช่นเคย แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อส้มทำน้ำหก แต่แชมป์ก็มองอยู่นานทั้งๆที่รู้ว่าเป็นหน้าที่ของตัวเอง ที่ต้องไปทำความสะอาด แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปช่วยส้ม จนกระทั้งคุณครูเอ๋ เดินเข้ามาในห้อง แชมป์จึงต้องเข้าไปช่วยส้มทำความสะอาด ส้มยิ้มกลับมากให้แชมป์ พร้อมกับขอบคุณที่แชมป์เข้ามาช่วยส้ม แชมป์เริ่มรู้สึกดีกับส้มอีกครั้ง เส้นกั้นของคำว่าโกรธระหว่างแชมป์กับส้มค่อยๆหายไป จนทำให้แชมป์รู้สึกว่า อยากจะบอกรักส้ม

 

วันต่อมา แชมป์และซียังคงมาเล่นคอมพิวเตอร์ที่ห้องคอมพิวเตอร์อย่างเช่นเคย แชมป์รอจังหวะที่เหลือคนน้อยที่สุด และก็เป็นโชคดีของแชมป์ที่เหลือเพียงแชมป์ และส้มในห้องคอมพิวเตอร์เพียงสองคน แชปม์หยิบป้ายที่เตรียมมาจากบ้านออกมาจากกระเป๋า แชมป์ยิ้มและเดินเข้าไปหาส้มอย่างมั้นใจ และเดินเข้าไปสะกิดส้มให้หันมา จากการเล่นคอมอยู่ ส้มหันมาหาแชมป์แบบงงๆ และแชมป์ก็บอกรักเหมือนกับที่โจ้บอกซีในหนัง ในหนังไม่มีผิดเพี้ยน แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คือสีหน้าของส้มที่ดูจะนิ่งๆไปกับการกระทำของแชมป์ เมื่อแชมป์พูดจบก็เดินออกมาจากส้ม ซึ่งตามในหนังแล้วซีจะวิ่งตามมาหาโจ้ และก็ต้องเป็นแบบเดียวกันกับส้ม ที่ต้องสิ่งมาหาแชมป์ แต่มันกลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น เพราะส้มกลับวิ่งแซงหน้าแชมป์ออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ทำเอาแชมป์ทั้งงงและช๊อคว่าเกิดอะไรขึ้น

 

ภาพตัดมายังห้องคอมพิวเตอร์ในขณะที่แชมป์กำลังถูกพื้นอย่างตายอดตายอยากเพราะหลังจากวันนั้น แชมป์ก็ไม่เจอส้มที่ห้องคอมพิวเตอร์อีกเลย หรือแม้กระทั้งใน SimSimi ก็ตาม

 

แชมป์กลับมานั่งกินไอศกรีมกับวินที่ศาลาตรงข้ามกับร้านไอศกรีมเจ้าแรกที่อยู่ติดกับโรงอาหารอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้มานั่งกินด้วยกันเป็นเวลานาน สักพักวินก็เดินตรงเข้ามาหาแชมป์พร้อมกับนัน ก่อนที่นันจะโบกมือลาและเดินจากไป วินทักแชมป์ที่ไม่ได้เจอกันนานว่า ไปทำอะไรมา ทำไมทำหน้าบูดแบบนั้น แชมป์กลับไม่ตอบ ปละถามวินกลับไปว่า “ไหนบอกว่า มีรักในวัยเรียน เหมือนยืนหลบฝนใต้ต้นทุกเรียนตอนมีพายุไง” วินก็หัวเราะและก็ตอบอย่างมีความสุขว่า ก็เพราะวินชอบทุเรียนไง วินยิ้มให้กับแชมป์ที่ทำหน้าเศร้าอยู่  แชมป์ถามกลับว่า แล้วไปรักกันได้ไง วินตอบแชมป์ด้วยความขอบคุณ ว่าก็เพราะ SimSimi ไง เลยทำให้เราได้รักกัน แชมป์รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก และต่อว่าให้กับวินว่าทำไมเอาเรื่องนี้ไปบอกกับนัน แล้วส้มก็รู้ด้วยใช่รึเปล่า แชมป์โวยวาย และด่าทอวิน ซิ่งวินก็ปฎิเสธทุกอย่าง แต่แชมป์ก็ไม่ยอมฟัง แชมป์เขวี้ยงแท่งไอติมที่อยู่ในมือไปใส่วินแล้วก็วิ่งจากไป

 

แชมป์กลับมาบ้าน และทราบว่าเครื่องเซิฟเวอร์ที่บ้านเสีย ไม่สามารถเชื่อมต่อกับเซิฟเวอร์ใหญ่ที่ได้เช่าเอาไว้ได้ ยิ่งทำให้แชมป์โกรธมากขึ้นไปอีก โทรไปที่ร้านให้มาซ่อม ก็ไม่มีใครว่างมา แชมป์นอนลงบนเตียงและค่อยๆ สงบสติอารมณ์ตัวเองลง ก่อนที่จะออกจากบ้านไปตามที่อยู่ที่ของร้านที่มาติดตั้งเซิฟเวอร์ให้ที่บ้าน ซึ่งเป็นศุนย์เซิฟเวอร์ใหญ่ ที่แชมป์ได้ติดต่อมาผ่านทางอินเตอร์เน็ต เพื่อไปเอาอุปกรณ์มาซ่อมเครื่องเซิฟเวอร์ที่บ้าน

 

แต่แชมป์ต้องแปลกในเมื่อแผนที่มาหยุดอยู่ตรงร้านคอมพิวเตอร์เล็กๆ ที่คุ้นเคย มันคือบ้านของส้มนั่นเอง ส้มนั่นเอง แชมป์รู้ได่ทันทีว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นอย่างที่แชมป์คิดไว้ ส้มรู้ความจริงทั้งหมดอยู่แล้ว แชมป์จึงรีบไปหาวินที่บ้าน

 

เมื่อแชมป์ไปถึงบ้านวิน แชมป์ได้ฝากของขึ้นไปให้วินที่อยู่บนห้องนอนไม่ยอมลงมาหาแชมป์ วินรับของมาจากแม่ และเปิดออกดู มันคือ ทุเรียน ทันใดนั้นเองแชมป์ก็ตะโกนมาจากข้างนอกบ้านว่า ขอโทษกับวินด้วยที่ทำแบบนั้นลงไป วินจึงเปิดหน้าต่างตะโกนลงมาจากชั้นสองว่า “ไม่เป็นไร ถึงจะมีพายุ แต่อย่างน้อยเราก็มีทุเรียนนะ” วินยิ้มให้กับแชมป์

 

แชมป์กลับมาที่บ้านอย่างโล่งอก เหมือนยกภูเขาออกจากออกไปได้ลูกหนึ่ง ในขณะที่แชมป์กำลังจะเดินขึ้นบันไดไปชั้นสอง แม่ของแชมป์ก็มาบอกว่า เพื่อนเอาของมาส่ง แชมป์เห็นของที่อยู่ตรงโต๊ะก็รู้ได้เลยว่าเป็นอุปกรณ์ซ่อมจากร้านคอมพิวเตอร์ แชมป์รู้ได้ทันทีว่าส้มต้องมาที่บ้านแน่ๆ จริงรีบวิ่งเข้าไปในห้อง สักพักก็มีคนมาเคาะประตู เคาะอยู่นานแต่แชมป์ก็ไม่ยอมเปิดประตู จนกระทั้งได้ยินเสียง ก็เลยรู้ว่าเป็นเสียงนัน ไม่ได้เป็นส้มแต่อย่างใด แชมป์จึงไปเปิดประตูให้นันเข้ามา นันเล่าทุกเรื่องที่แชมป์ค้างคาใจ

 

(มีภาพในอดีตประกอบ) นันอ่านข้อความที่ส้มเขียนมาฝากบอกให้กับแชมป์ว่า ส้มขอคุณแชมป์มาก แชมป์เป็นคนดีกับส้มมาเสมอ ไม่ว่าตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน ถึงแม้ส้มจะชนแชมป์ล้ม  แต่แชมป์ก็ยังบอกทางไปห้องน้ำให้กับส้มโดยที่ไม่ว่าส้มเรื่องที่ส้มชนแชมป์เลยสักคำ ขอบคุณแชมป์ที่ผลักส้มไม่ให้ชนกับเสาถึงแม้ว่าจะได้แผลมาบ้าง แต่ก็ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณส้มที่ช่วยทำความสะอาดน้ำที่ส้มทำหก ทั้งที่มีคนมากมาย แต่กลับเป็นแชมป์ที่มาช่วยส้ม

ขอบคุณแชมป์ที่ทำโปรแกรม SimSimi มาให้ส้มได้แก้เหงา ของคุณสำหรับลูกเจี๊ยบที่ส้มชอบ

 

และส้มก็เดินเข้ามาในห้องของแชมป์ แชมป์ตกใจและนิ่งไป ส้มจึงพูดต่อจากนันว่า ที่จริงส้มก็ชอบแชมป์มานานแล้ว และที่ในห้องคอมวันนั้นส้มต้องของโทษจริงๆ ที่เวลาส้มตื่นเต้น ส้มจะปวดท้องเข้าห้องน้ำกระทันหัน และส้มก็ยื่นมือถือมาให้แชมป์ แชมป์ก็เปิดอ่าน เป็นโปรแกรม SimSimi ที่เป็นรูปคนพิมพ์มาว่า “เป็นแฟนกันนะ” และยังคงรอคำตอบจากลูกเจี๊ยบ...... จบ