[ พี โพ แคน ] แดนไร้คน

"คนหนาวหนาว มีเพียงเพื่อน ชื่อความเหงา

ดั่งตัวเรา นั่งข้างเงา ที่ไร้คู่

ภาพที่เห็น เป็นเพียงสิ่ง ที่ฝันอยู่

คอยเฝ้าดู ภาพความฝัน อยู่เรื่อยไป

ขอลมหนาว เป็นเพียงแค่ สื่อตามหา

ที่พัดพา คนเหงากาย หนาวหัวใจ

ได้มาพบ และเพียงรัก อย่างสุขใส

แค่ฝันไป ก็ยังดี ที่ได้เจอ"

กลอนเน่าๆ (ที่แต่งเอง)

กับเพลงเพราะๆ จาก Tattoo color

มันช่างเข้ากันมิใช่เล่น

"ไม้คดนั้นชะตาไม่ดีเลย

จะใช้ปลูกบ้านเรือนมัก็ไม่เรียบร้อย

แม้จะเอามากองรวมกันไว้เฉยๆ มันก็เกะกะ เข้ากับใครไม่สนิทได้

อีกทีก็เอาเผาไฟเสีย

แต่แม้เผาเป็นถ่านแล้ว ถ่านไม่คดก็ตัดยากตวงยาก

พาลช่วยให้คนขายโกงซื้อเสียอีกด้วย

คนคดก็เหมือนไม้คดนั่นเอง

อยู่ที่ไหนก็เข้ากับใครไม่ได้เพราะมันคด

จะหาตำแหน่งหน้าที่ให้คนคดหรือก็หายาก

เพราะไม่มีตำแหน่งไหนที่เขาเตรียมไว้บรรจุคนคด

เพราะฉะนั้น ถ้าใครคดมากๆ จะเอาไว้ที่บ้านไม่ได้

ทางราชการจึงส่งไปไว้เสียในคุก

แต่อีกนั่นแหละ

คนคดนั้นแม้แต่ไปอยู่ในคุกแล้ว ก็ทำให้คนคุกด้วยกันรวนเรไปได้

คนประเภทนี้แม้ตายแล้ว ก็ยังทิ้งเรื่องยุ่งไว้ให้คนที่อยู่ข้างหลังเกิดทะเลาะกัน"

ที่มา  ข้อสอบโควต้าหมาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2547 วิชาภาษาไทย ข้อ 31 - 36

พูดได้คำเดียวว่า แรง!!!

"คนร้อยทั้งร้อย... ไม่มีใครชอบถูกใครดูถูก แม้ว่าเขาจะพูดถูกที่เราสมควรถูกดูถูกก็ตาม

แล้วเรื่องที่คนเราชอบดูถูกกันมากอย่างเช่น เรื่องสติปัญญา

การดูถูกกันในเรื่องนี้มักหนีไม่พ้นเรื่องว่าใครเก่งกว่าใคร

คนที่สอบได้คะแนนดีกว่าก็ชอบคิดว่าตนเก่งกว่า ซึ่งก็มักถูก

แต่ก็ไม่ใช่กับทุกคนเสมอไป

คนที่เลือกวิชาชีพที่ชอบหรือขี้เกียจดูหนังสือแต่ฉลาดกว่า เก่งกว่าก็มี

คนบางคนเก่งเรียน แต่ไม่เก่งทำงานก็มี ไม่เก่งเรื่องโลกก็มาก

และหารู้ไม่ว่าตนก็ถูกคนที่เก่งกว่าในด้านอื่นดูถูกเหมือนกัน

แล้วที่คนเราชอบดูถูกกันไปมาเคยสังเกตไหมว่ามันทำให้รู้สึกดีที่เราเหนือกว่า ดีกว่า

แต่หากคิดถี่ถ้วน มันมีต้นทุนที่อาจเป็นการสร้างศัตรูถาวร

เพราะคนถูกดูถูกเขาอาจเจ็บใจพยาบาท

กรณีอย่างนี้อาจไม่คุ้มปากที่พูดดูถูกให้คนอื่นเจ็บช้ำน้ำใจ"

ที่มา  ข้อสอบโควต้าหมาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2548 วิชาภาษาไทย ข้อ 24 - 29

ปล. ภาษาอาจจะอ่านยากไปสักนิด เพราะเป็นข้อสอบหล่ะนะ

ปล. กำลังรวบรวมข้อความดีๆ จากข้อสอบ